Aday adaylık sürecinde adaymış gibi çalıştı. Adaylık sürecinde milletvekili gibi çalıştı.

Sadece poz verip işi şovan döken milletvekilleri ile karıştırmayın.

İşini düzgün yapan, çalışkan milletvekilleri de var. Aynı o şekilde görevini tamamladı.

Aydın'da gitmediği ilçeyi bırak neredeyse köy kalmadı. Sabah 7'de başlayan mesai, her gece saat 2'de bitti.

Günlerce bu şekilde devam etti. Vücut doğal olarak kaldıramadı. Gündüz serum yiyip, akşam köy gezilerine devam etti.

Tempoyu daha da arttırdı. Günde 30 bin adım attı. Sıkmadık el bırakmayacağız dedi. Sıkmadık el bırakmadı.

Ailesini günlerce göremedi. İki kız çocuğuna sarılamadı. Sabah evden çıkarken uyuyorlardı. Gece eve girdiğinde uyuyorlardı.

Güzel ekip kurmuştu. Ekip arkadaşları asla yalnız bırakmadı. Harcanan emek, umutlardan daha büyüktü. Fakat umutsuzluk hiç yoktu.

Seçim zamanı geldi çattı. Olmadı. Değişen seçim sisteminin kurbanı oldu. 2018 seçimlerindeki seçim sistemine göre Ankara yolcusuydu. Son durak Ankara olmadı.

CHP'li olup üzülenler, AK Partili olup üzülenlere yakındı. Kişisel olarak seveni çoktu.

AK Partililerden seçim günü oy sayımı başladığında çok telefon aldım. CHP'lilerden telefon aldım. İYİ Partililerden telefon aldım.

Cumhurbaşkanlığı seçimi adeta unutuldu. 'Abak ne oldu' diye sordular. Böyle bir seçim süreci yaşandı.

Hal böyleyken bu emek, teveccüh ve sevgi yarım kalmaz diyor vatandaşlar. Hala telefon alıyorum. 'Abak ne yapacak' diye.

Nazilli'de vatandaşlar hala Abak'ı konuşuyor. İnsanlar verdiği emeğin farkında. Bizim insanımız emek vereni sever. Arkasından da gider.

Nazilli'nin il olma durumu var. Heran herşey olabilir. Siyaset farklıdır. Her teşkilatta farklı işler.

AK Parti'de görev istenmez, görev verilir. Görev verilirse ne olursa olsun o görevi icra etmek için yola çıkılır.

Zaman ne gösterir bilmem ama bazı hikayeler yarım kalmaz derler.

Bazen kaybederken kazanırsın. Sadece gerekli olan şey doğru zamanda doğru hamledir...

-Kooperatif ortaklarının takdiri ile 17.07.2021 Cumartesi günü yapılan genel kurulda da rakipsiz başkan olarak 4 yıl daha seçilmiş oldu.

- Buharkent, Kuyucak, Karacasu, Nazilli, Bozdoğan, Yenipazar, Sultanhisar, Köşk, ve Koçarlı ilçelerinde, Muğla Kavaklıdere ve Fethiye, Uşak Karayahşilerden toplam 4 bin 956 üreticiden süt alımı yapan ve 2971 ortağı olan ülkemizin en büyük Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'ni son 5 yıl içinde kazandırdığı Yem Fabrikası, Soğuk Hava Tesisleri, Paketleme tesisi gibi yatırımlarla büyütmüş,

Ulaşılması güç bir başarıya imza atarak, günlük 360 ton gibi süt toplayan kooperatif son yıllarda satış market ve kahvaltı salonu sayısını çoğaltmış, sadece süt ve süt ürünleri değil kendi markasıyla incir, zeytin, zeytinyağı, tahin, pekmez, bal, sucuk, kestane şekeri gibi bölgenin has ürünlerini ÖRKOOP markasını tüketicilerle buluşturdu. 

-Şimdide kendi Örkoop markasıyla dondurma üretimine başlayan kooperatif, üretici ortaklarının ihtiyaç duyacağı başta incir ve Zeytin fidanı olmak üzere  fidan tedariki için fidancılık faaliyetlerinede başladı. 

Lafı dolandırmadan Sezar’ın hakkı Sezar’a;

1979 yılında kurulan ve Türkiye’nin en büyük Tarımsal Kooperatifleri’nin başında yer alan S.S. ÖRKOOP Nazilli ve Çevresi Tarımsal Kalkınma Kooperatifi emin ellerde. Ünal Önal diye yazılır, “Bölgenin parlayan değeri” olarak okunur…

Yer: İsviçre – 1919 Haziran ayı sonları.
Mahmut Esat, Şükrü Saraçoğlu ile birlikte İsviçre’de eğitim görüyorlar.
Anadolu’da Kuvâ-yi Milliye ruhu canlanıyor.

Ateşli iki genç, İtalya-Napoli üzerinden Rodos’a oradan da gizlice İtalyan gemisi ile Kuşadası’na geliyorlar, İtalyan işgali altındaki Kuşadası’nda ulusal direnişe katılıyorlar.
Direnişi Demirci Mehmet Efe’nin yanında, Aydın dağlarında sürdürüyorlar.
Avrupa’nın göbeğindeki en ünlü hukuk fakültesinden, elleri kalem tutan yalçın gencin, Aydın dağlarında direnişe süren bir macerasına..
Yunan ilerleyişini sürdürmek üzere Aydın yöresinde kurulan “Genç Aydınlar” grubunun kurucuları arasında yer aldı.
1920’de TBMM’ye katıldı. İzmir milletvekili olarak yaşamının sonuna dek sürdüreceği yasama görevinde tam bağımsızlıkçı tutumundan ödün vermedi. 
İtalyan Generali Senni ile yaptığı görüşmelerde, İzmir’de tek bir Yunan askeri bırakılmasına izin verecek barışın asla kabul edilmeyeceğini vurguladı.
1922’de İktisat Vekilliği’ne getirildi.
Halkı şirketler kurarak yerli sanayinin geliştirilmesi yönünde özendirdi. Köy Bankaları Projesi ile halkı tefecinin elinden kurtarmayı, üretime dayalı, köylülerin ekonomik ve toplumsal durumlarını düzeltmeyi, köyleri bayındırlaştırmayı hedefledi.
Türkiye’de kişi ve sınıf egemenliğinin değil, gücünü Türkiyeli üreticinin ekonomik ve toplumsal çıkarlarından alacak halk saltanatının kurulması tezini savundu. 
Tek egemen gücün ulus olduğunu ısrarla vurguladı. 
1924’te Adliye Vekilliği’ne getirildi.
1924 Anayasa tasarısı görüşmelerinde “Cumhurbaşkanına veto ve fesih yetkisi veren maddelere ulus egemenliğine aykırı” olduğu gerekçesiyle karşı çıktı.
Çağrısı üzerine Çankaya’da Atatürk ile konuyu tartıştı ve ikna etti.
Cumhuriyetin ilk yıllarında ofisi olmadığı için bir tren vagonunu çalışma ofisi olarak kullandı.
Düşünsenize;
O tren vagonunda, Çağdaş Türk Medeniyetinin, hukukî ve adli tarihi, yapı taşı satır satır yazıldı..
İnançla bağlandığı Atatürk ile dahi tartışabilecek kadar medeni cesaret ve hukukun üstünlüğüne adanmışlık sahibi.
1925’te TBMM’de yapılan törende göğsüne Kırmızı-Yeşil Şeritli İstiklal Madalyası takılan bu yalçın devrimci;
1926’da Medeni Yasa’nın, Ceza Yasası’nın, Borçlar Yasası’nın, Kara Ticaret Yasası’nın,
1927’de Hukuk Davaları Yargılama Usulü Yasası’nın,
1929’da Ceza Davaları Yargılama Usulü Yasası’nın, Ticaret Yasası’nın Deniz Ticareti’ne yönelik ikinci kitabının, İcra ve İflas Yasası’nın TBMM’de kabulünde önemli hizmetleri oldu.
Hâkimler Yasası ile de yargıçların atama, yükseltme ve görevden alma işlemlerini yasal güvenceye bağladı.
Bu yasa ile Türk kadınlarının mesleğe girmesine de olanak sağladı. Böylece Türkiye Almanya’dan sonra kadın yargıcı olma onuruna erişen ikinci ülke oldu. 
Geleneksel düşünceyi temsil edenlerin tüm itirazlarına karşı var gücüyle savaşarak Ankara’da Adliye Hukuk Mektebi’nin açmasını sağladı ve çağdaş Türkiye’nin çağdaş hukukçularının yetiştirilmesinde öncü rol oynadı.
Soyadını, Lozan’da kabul edilen kapitülasyonların kaldırılmasının da fiilen yürürlüğe girdiğinin göstergesi olan ünlü Bozkurt-Lotus Davası’ndan aldı.
Hatta Atatürk’ün davadaki başarısından dolayı “Ateştentürk” soyadını önermesine rağmen af dileyerek “Bozkurt” soyadını almayı rica etti.
Türkiye Cumhuriyeti’nin laik hukuk düzenine taşınmasında katkısı olan Mahmut Esat, bu sürecin devrimci kuşaklara aktarılmasında da etkin rol oynadı. 
1933’te Ankara İnkılap Kürsüsü’nde Atatürk tarafından Türk Devrimi’nin “hukukî ve adli tarihini” okutmakla görevlendirildi.
1940’lı yıllarda Milis Yüzbaşı Rütbesi ile onurlandırılan Kuvâ-yi Milliye kahramanı Mahmut Esat Bozkurt silahıyla cephede, konuşmalarıyla mecliste, kalemiyle basında çağdaş Türkiye’nin yapılanmasında, Türk devriminin genç kuşaklara aktarılmasında etkin rol aldı.
51 yıllık yaşamı süresince kaleme aldığı 7 kitap, 500’e yakın makale yazdı.
Bir gün dost hatıratında şöyle dedi:
“Benim düşmanlarım ve sevmeyenlerimin hakkımda yaptıkları ithamlar ve saldırılar benim nezdimde birer onurdur. Çünkü onlar sayesinde azimle ve hınçla mücadele ettim. Ben onları göğsümde bröve olarak onurla taşırım!”
Mahmut Esat BOZKURT – Çağdaş Türkiye’nin yapılanmasında etkin rol almış bir Türk devlet adamı, Türk Devrimcisi

Vatan toprağı ve bayrağı için kanının son damlasına kadar mücadele etmiş tüm babalarımızın Babalar Günü kutlu olsun!

Mehmet Gürkan TIĞOĞLU

MUHTARLARI SİYASETE NEDEN ALET ETTİ?

AK Parti Nazilli İlçe Başkanı Mustafa Abak’ın muhtarların imzalaması için hazırlattığı dilekçede “Nazilli Belediyesi ve Aydın Büyükşehir Belediyesi’nden hizmet almakta ciddi sıkıntı çekiyoruz” şeklinde ifadenin yer alması akıllara “Muhtarları belediye başkanlarıyla karşı karşıya mı getirmek istiyor?” sorusunu getirdi. Muhtarların bunun bir siyasi oyun olduğunu söylemesi ve hem Aydın Büyükşehir hem de Nazilli Belediyesi’nin hizmetlerinden memnun olduklarını söylemesi üzerine Abak’ın konuyla ilgili nasıl bir açıklama yapacağı merak ediyorum.

ZEKİ AÇIK BİLEREK Mİ O DİLEKÇEYE İMZA ATTIN?

Nazilli Muhtarlar Derneği Başkanı Zeki Açık, sen nasıl böyle bir siyasi oyunun içine düşersin? Bunu bilerek ve isteyerek yaptıysan o koltukta bir dakika daha oturmanın anlamı yok. Hayır, ben bunu bilerek yapmadım diyorsan bundan sonra bu 81 muhtar sana nasıl güvenecek? Üzülerek gördük ki bu muhtarların arasında, mahallesine tarihinde görmediği hizmetleri, Aydın Büyükşehir Belediyesi ve Nazilli Belediyesi tarafından alan muhtarlar var. Nasıl imzaladınız o dilekçeleri. Dilekçeyi okumadan imza atan muhtarları tenzih ederek soruyorum. Belediyelerin yapmış olduğu hizmetlerden memnun olan vatandaşların yüzüne nasıl bakacaksınız?

TEKRAR MUHTAR AÇIK’A HATIRLATALIM

Eğer bilerek bu siyasi oyunun içine girdiyse Muhtarlar Derneği Başkanı Zeki Açık’a muhtarların görevlerini hatırlatalım; Muhtarlar köy ve mahalleleri yöneten kişilerdir. Muhtarların öncelikli görevi yaşam standardını arttırmaktadır. Muhtarlar belediye ve öteki kamu kuruluşları ile ilişkilerin yönetilmesinden yükümlüdür. Mahalle sakinlerinin ihtiyaçlarının belirlenmesi ile birlikte mahalle sakinlerinin resmi evraklarını düzenlemekle de görevlidir. Görevlerini yükümlülüklerine nazaran yerine getirmeyen kişiler, muhtarlar yönetimsel kurul kararları ile görevden alınabilmektedir. Çok açık bir şekilde görevleri içerisinde muhtarların kendisini siyasi bir kimliğe kullandırtması, siyasi bir oyunun içinde yer alması yazmıyor. Bunları tüm vatandaşların adına kendisine hatırlatıyorum. Kamu görevini yerine getirip, en kısa sürede olayın iç yüzünü vatandaşlara açıklaması gerektiğini düşünüyorum.

İlk yazımı satırlara dökerken sizlere ilham kaynağım, rehberim ve önderim Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk ile girizgâh yapmak arzusundayım.

Onu övme sözlerini bir yana bırakarak, anlamak kısmında şahsımın da hayat anlayışımı ifade eden “GÖNÜLLÜLÜK” kısmıyla inceleyecek olursak;

Mavi Gözlü Engin Yürekli Adamın, milleti ve vatanı için hayatını adadığını ve ömrünü sadece devrimler ila cephelerde geçtiği yanılgısına kapılmadan aslında gönüllülüğün en büyük bilincine sebep olduğunu farketmiş miydiniz? Pekala böylesine inanılmaz eserleri ile kitleleri ardından getirebilecek kadar kudrete sahip bu yüce şahsiyetin ardında bulunan “rol model” olmasına sebep olabilecek liderlik kabiliyeti nereden geliyordu? Yani nasıl oluyorda insanlar Mustafa Kemal’e gönül vererek onunla gönüldaş olup cepheden cepheye koşabiliyorlar, canlarını dahi feda edebilecek kadar onu benimsiyor ve saygı duyuyorlardı?

Cevabı çok basit.

O’nun doğa ve hayvan sevgisinde gizli. Osmanlı Devletinin son günlerinde Halep’te Subay Mustafa Kemal, İstanbul’a gelmek için zor da olsa atlarının satılmasına razı oluyor ve onlardan ayrılırken belki de ilk defa göz yaşlarını saklamadan hıçkıra hıçkıra ağlıyor. Aradan yıllar geçtikten sonra bir gün Atatürk; “İstanbul’a gelirken sattığım o atlarımın parası yeni girişimlerimde bana destek olmuştu. Bunu belirtmeyi kendime görev sayarım.” diyor. 1914 Yılında Sofya’da Yarbay olan Mustafa Kemal iken yanı başından ayırmadığı hatta yardımcısı Niyazi Ahmet Banoğlu tarafından bakımı yapıldığı halde, köpeği ALP’in imrendiren sadakatiyle Mustafa Kemal’e bağlı olması. Çanakkale Savaşı sırasında cephede çekilen bir fotoğrafta askerlerle birlikte köpeklerin ve dikkatle incelendiğinde bir geyiğin de olduğu dikkat çekiyor. Savaşın tüm yokluğuna rağmen askerlerimiz geyiğe asla kıyamamış aksine harp meydanında dahi askerlerin hayvanlar ile bir arada olduğunun duygusal bir boyutunu gözler önüne seriyor. Üstelik belki de o fotoğraftan bir süre sonra bir çoğu şehit olmuştu. Ruhları şad olsun. Cumhuriyet’in ilk yıllarında Çankaya Köşk’ü yapılırken o dönemin Ankara’sında Gazi Meclis yolunda bir tek iğde ağacının önünden geçerken aracı yavaşlayarak onu selamlayarak geçen adamdır Mustafa Kemal. Bir gün o ağacı yolu genişletmek için kestiklerinde ağlayan adamdır yine Mustafa Kemal.. Dönemin İçişleri Bakanı Şükrü Kaya’ya verdiği ”Çocuk, o 3 ağaçta kalacak kesilmeyecek, ne yaparsanız yapın” talimatıyla Ulus’tan Çankaya’ya yapılan yolun kavisli olmasına sebeptir Mustafa Kemal.. Sırf bir ağaç kesilmesin diye Yalova’da yürüyen evin hikayesidir Mustafa Kemal.. Ruam hastalığından ölmek üzere olan can çekişen atının başında ağlayan adamın hikayesidir Mustafa Kemal.. İnönü cephesinde uykusuz ve yorgunluktan birbirini tanıyamayan askerlere karşı, atlarınıza güvenin, onlar size yoldaş, yorgan, düşmanı tanıyan birer dost ve yönlendiricidir öğüdünü veren adamdır Mustafa Kemal.. Sofrasında bıldırcın kebabını gördükten sonra “Bu tabağı kaldırınız ve bir daha soframa bu kuşun yemeğini getirmeyiniz.” diyen adamdır Mustafa Kemal.. Ölen son köpeği Foks’u içi doldurulmuş vaziyette görünce “Sevdiğim bir mahluku böyle görmek istemem, kaldırın onu!” diyen adamdır Mustafa Kemal.. Bir düşünsenize, daha sayamadığımız onlarca hatıratı olan böylesine bir şahsiyet ile karşılaşarak tanış olduğunuzu… “Bu vatan, çocuklarımız ve torunlarımız için cennet yapmaya değer.” anlayışını ve bu uğurda verilen “gönüllülük” ilkesini bir defa daha tartalım mı şimdi? Gönüllülük demek bu yüzden sorumluluk demek. Hepimizin üstüne düşen nice sorumluluk varken, müreffeh günler uğruna bir arada olabildiğimiz güzel günlerde buluşmak umuduyla;

Şimdi ben gidiyorum, Size yokluğum kalıyor..

Kaynak: Çanakkale Deniz Müzesi Arşivi Niyazi Ahmet Banoğlu – Nükte ve Fıkralarla Atatürk Afet İnan

Çevre ve Şehircilik Bakanı Murat Kurum geçtiğimiz gün Aydın’a geliyor. Nazilli programını biranda iptal ediyor. Nedeni de hiçbir şekilde açıklanmıyor.

AK Parti’nin Aydınlı 4 Vekili Bakan’ı Nazilli’ye getiremiyor. Soruyorum size; Bakanı Nazilli’ye getiremeyen Vekiller, yaşadığınız yere hizmet gelmesi için sizce aracı olabilir mi?

AK Partiye oy vermiş binlerce vatandaş Bakanın Nazilli’ye gelmesini ister. İster ki dertleşelim derdimizi anlatalım. 

Ardından da Bakan müjdelerle geldi diye algı oluşturma çabası. Ne müjdesi ile gelmiş.

Yerine yenisi yapılması için Polis okulunu yıkacaksın. Ardından oraya millet bahçesi yapacaksın. Bir tane de şehir merkezine yapılacak diye sözde müjde vereceksin. Milleti kandırmayın. Nazilli’nin millet bahçesine mi ihtiyacı var, iş sahasına mı?

Nazilli’de AK Partiye oy vermiş binlerce insan iş sahası istiyor. Fabrika istiyor. Çiftçiler teşvik istiyor. Esnafı destek bekliyor. İşçisi daha iyi şartlarda çalışmak istiyor. Verdikleri oylara sahip çıkılmasını istiyor.

18 yıllık iktidarlık dönemizde Nazilli’ye ne yaptınız?

Nazilli’de fabrika açıp iş sahası mı yarattınız? Size oy vermiş insanların daha iyi şartlarda yaşaması adına ne yaptınız?

Bu soruları AK Partiye oy vermiş binlerce vatandaş adına soruyorum.

İHANETLE SUÇLAMAK YANLIŞLARI GİZLEMEKTİR

AK Parti Nazilli’de iki önemli ve değerli isim kaybetti. Birisi AK Parti’nin kurucularından Ali İhsan Dilmen, diğeri Siyaset Bilimci, Uluslar Arası İlişkiler Uzmanı Hakan Çağlar Erürker.

Bu değerli isimleri partiye küstürüyorsun. Biri yeni kurulan Gelecek Partisi’ne gidiyor, Aydın İl Başkanı oluyor. Diğeri Demokrasi ve Atılım Partisi(DEVA)’ya gidiyor, Aydın İl Başkanı oluyor.

Şunu çok net söyleyebiliriz. AK Parti Aydın’da çok büyük sorunlar var. Nazilli’de de keza öyle.

Hem parti içinde belli yerleri hak eden insanları dışlayıp onları küstüreceksin, hem de daha sonrasında onların yaptığı tercihleri ihanetle suçlayacaksın.

Kimse kimseyi kandırmasın. Bu parti içinde yapılan yanlışları gizlemektir. Yapılan hataların üstünü örtmektir.

Bu konuda cesaretinden dolayı Ümit Özcan’ı kutlarım. AK Parti Nazilli’de çeşitli görevlerde bulunmuş bir isimdir.

Bazı AK Partililerin eleştirisine maruz kalsa da çıkıp AK Parti’den DEVA’ya geçen Hakan Çağlar Erürker’e başarılar diledi.

Hataları gören, yanlışları gören bir partili olarak eleştirilerin hepsine de cevap verdi. AK Parti’nin Nazilli’de böyle insanlara ihtiyacı var.

Ama doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar diye bir atasözü var. Ne yazık ki siyaset böyle bir şey.

Özetlemek gerekirse, bir yanda bakanı Aydın’a gelmesine rağmen Nazilli’ye getiremeyen 4 AK Partili Vekil, diğer yanda parti için önemli ve kilit iki ismi rakip partilere kaptırmış bir teşkilat. Bunlar gösteriyor ki AK Parti hem Aydın’da hem de Nazilli’de dağılma ve çöküş dönemini yaşıyor.

NAZİLLİ CEZALANDIRILIYOR MU?

Yaklaşık 10 yıldır MHP'li bir belediye başkanı tarafından yönetilen Nazilli'de geçtiğimiz yerel seçimlerde Millet İttifakı zafere ulaştı. İYİ PARTİ-CHP'nin belediye başkan adayı Kürşat Engin Özcan koltuğa oturdu. AK Parti-MHP'nin Cumhur İttifakı adayı Haluk Alıcık seçimi kaybetti.

Uzun yıllardır Polis Okulu alanının(Şimdi millet bahçesi oluyor), Eski Devlet Hastanesi alanının, Eski Sigorta Hastanesi alanının atıl durumda olması ve tinerci yuvası durumunda kalması, vatandaşlar tarafından sürekli eleştiriliyor. Uzun yıllardır AK Partinin Nazilli Belediyesini alamamasından dolayı ilçeyi kaderine terk ettiği konuşuluyor. Hal böyle olunca da vatandaşlar kendilerine seçimden dolayı ceza kesildiğini de iyice dillendirmeye başladı.

2019’un Ocak ayının sonu olması lazım. Başkanla adaylık üzerine konuşurken, kendisine sorular yönelttim. Eğer ki başkan adayı olur ve seçilirseniz en büyük kriteriniz ve ince çizginiz ne olur demiştim. Başkan hiç düşünmeden kesinlikle kul hakkı yemem, yedirtmem demişti.

Nazilli’ye şu hizmeti yaparım, şu projeleri yaparım demedi. Kul hakkından bahsetti. Aslında Nazilli halkı şuan o kadar şanslı ki kul hakkı yemenin en büyük günah olduğunu bilen, başkanlık profilinin ilk sırasına bunu koyan, gece kafasını yastığa koyduğunda vicdanı ile yüzleşmeden rahatça uyuyan bir belediye başkanına sahip. Bu kafa yapısında olan birinin sizin oylarınıza sahip çıkmama gibi bir durumu olabilir mi?

Bir seçmen olarak, Nazilli’de yaşayan vatandaş olarak düşünelim. Bir belediye başkanına hangi kriterlere göre oy veririz. Kul hakkı yememe kriterini en başa koymaz mıyız?

Bir Belediye Başkanında görmek istediğimiz ilk ve önemli özelliği de kul hakkı yememesi değil midir?

Aile ve din ahlakının da temelini bu özellik oluşturmuyor mu?

Bu ahlakı hayat felsefesi edinmiş bir belediye başkanından korkmayın. Bu ahlaki değere sahip biri sizin verdiğiniz 45 bin 50 oyun namusunu korur.  

Nazilli halkına seslenmek istiyorum..

Bir gazeteci olarak yüzlerce kez şahit oldum. Makam aracıyla evine giderken benzin parasını kendi cebinden ödeyen bir belediye başkanına sahipsiniz. Bu şehir makam aracına atlayıp dağ köylerine kar yağdığında kartopu oynamaya giden belediye başkanlarını gördü. Bunları unutmayalım.

Belediye bünyesindeki restaurant ve kafelerde istediği gibi para ödemeden yiyip içebilir buna da kimse bir şey diyemez. Ya da belediyenin kasasından sizin paranızla bunu öder. Fakat her gittiğinde ve misafirleri geldiğinde hesabı hep kendi cebinden ödeyen bir belediye başkanına sahipsiniz. Bazen küçük gibi görünen olaylar, aslında hayat boyunca satın alınamayacak kadar büyük değerlerdir. Bu şehir misafirlerinin yiyip içtiklerini, belediyenin kasasından sizin paranızla hesap ödeyen belediye başkanları da gördü. Bunları unutmayalım. 

HİZMET KONUSUNDA İÇİNİZ RAHAT OLSUN

Herkesin görmezden geldiği, belediyenin elinin kolunu bağlayan borçlar yüzünden bazı hizmetlerin aksadığına şahit oluyoruz. Başkan Özcan, bundan önceki belediye başkanları gibi ne yazık ki şanslı bir şekilde başlamadı görevine. Borçsuz bir belediye alan diğer belediye başkanlarının aksine 102 Milyon TL borçla göreve başladı. Tabi ki elinizi kolunuzu bağlar. Yapmak istediğiniz hizmetleri erteletir. Eski belediye başkanı döneminden kalan SGK ve Vergi Borçları 50 Milyon TL’nin üstünde. Bunların faizine ödenen parayı düşünün bir de. Fakat buna rağmen bunların arkasına sığınmadan nokta dokunuşlarla yıllardır hizmet gitmeyen yerlere hizmet gitmeye başladı. Bazı vatandaşların haklı serzenişleri de oluyor. Esnaflarımız da oluyor. Biraz hayatımızla empati yapalım.

Bir esnaf olarak düşünürsek, yeni bir iş yeri açıyorsunuz ve 102 Bin TL borcunuz daha ilk günden var. Size vergi dairesinden geliyorlar. SGK’dan geliyorlar ve borçlarınızı yapılandırmanızı söylüyorlar. Daha ilk günden ensenize biniyorlar. Ne oluyor kardeşim demez misiniz.  Bunun aynısı Başkan Özcan’ın başkanlığa seçildiğinin ilk haftasında yaşandı. Bu borçlar yüzünden kendi işinizdeki hizmet ne kadar verimli olur? Basit bir örnek fakat bir düşünün derim.

Bir belediye başkanı göreve seçilir ve 5 yıl görev yapar. Belediye başkanını da bu 5 yıllık görev sonunda hizmet anlamında başarılı ve başarısız diye değerlendiririz. Henüz 16 aylık bir zaman geçmişken bu belediye başkanı başarılı veya başarısız diye yorumlarsak haksızlık etmiş oluruz.

Biraz sabır diyelim…

Büyükşehir ile birlikte Nazilli’ye yatırımlar gelecek. Bunun duyumu da aldık. Başkan Özlem Çerçioğlu’nun planları dahilinde Nazilli şuan çok önemli bir konumda. Nazilli’yi de hizmet anlamında güzel günler bekliyor. Başkan Özcan’ın ittifak ortağı olduğu Büyükşehir ile uyumlu çalışmasının meyvelerini Nazilli hizmet anlamında görecek. Biraz daha sabır edelim. Nazilli’yi güzel günler bekliyor…

Eeee, olacak o kadar İNCİRLER ERECEK YA...

×

Bugün benim doğum günüm.

Bundan tam 20 yıl önceydi,

3 Temmuz 2000

24 yaşındaydım.

Üniversiteyi yeni bitirmiştim.

Nazilli’ye geldiğimde İsabeyli’de dedem ve anneannemlerle kalırdım. (Her ikisi de nurlar içinde yatsın.)

Televizyonun olduğu odada tahta divan üzerinde yatardım. Dedem de her gün erken kalkar, televizyonu açardı… Asıl amacı beni uyandırıp bahçelere gezmeye götürmekti.

Gençlik ya,  geç saatlere kadar arkadaşlarla takıldığımızdan, sabahları biraz daha uyumak isterdim…

Keşke dedem yaşasaydı da, o kahrolası traktör kazasında feci şekilde can vermeseydi de,

Günlerce, aylarca bahçelerde gezseydik beraber, diktiği her ağacın öyküsünü dinleseydim, canım dedemden…

Ancak değerler, maalesef kaybedilince anlaşılıyor hayatta…

O sabah da, her sabah olduğu gibi televizyonu yine açtı dedem…

O gün benim doğum günümdü… Çok fazla doğum günü meraklısı biri değilim ama,  o gün bahane edilip, arkadaşlarla hünkar sofrası kuracaktık kendimize…

 Felekten bir gece çalacaktık çocukluğumdan beri omuz omuza olduğum can dostlarımla.

Yaz günüydü, üşümemek için değil de, duymamak için örtünüyordum.

Pikenin altından televizyonun sesi duyuluyordu.

Bütün kanallar son dakika deyip, Kemal Sunal’ın kalp krizi sonrası öldüğünü söylüyordu…

 Duyduklarımın rüya olması için cenin pozisyonunda pikenin altından rabbime yalvarıyordum… Maalesef gerçekti.

 Dedemin, ‘ Şaban ölmüş oğlum’ demesi, ölümün gerçek olduğunun ve o gün İnek Şaban’ı kaybetmenin sağlamasıydı.

Uçakta kalp krizi sonucu yitirmiştik Gülen Adam’ı…

Ne doğum gününü düşündük o gün, ne de hayalini kurduğumuz hünkar sofrasını.

Sadece benim doğum günüme değil, Tüm Türkiye ‘ye yaz ortasında karakış gelmişti yaz sıcağında.

O yüzden doğum günlerimde hiç sevinemem ben…

Tam 20 yıldır,

Benim doğum günlerim, gülücüklerin sustuğu günlerdir.

2020 Temmuz’unda, 12 yaşındaki kızım da 9 ve 5 yaşındaki oğullarım da, kumandayla  kanalları gezerken, rastladıkları bir Kemal Sunal filminde, üçü birden ‘yaşasın Şaban’ın filmi, bu kalsın’ diyorsa,
 Mutluluk ve gülücüklerle izlemeye koyuluyorlarsa,

Kemal Sunal hala büyük bir efsanedir arkadaş!

×

Sönmemiş bir meşaledir, yeri doldurulamamıştır.

Kemal Sunal bir ekoldür, Kemal Sunal bir kültürdür.

Ruhun şad olsun Gülen Adam…

Unutmadık.

Unutmayacağız.

Unutturmayacağız.

Sağlıcakla.......

Başka bir anlatımla Nazilli bölgesinde zeytin, incir gibi ürünlerin pazarlanmasına yönelik kooperatifleşmeyi gerçekleştirmek bu işin ruhuna aykırıdır. Çünkü bu ürünler zaten geleneksel ürünlerdir ve piyasası mevcuttur; üstelik de bu ürünlerin kooperatifleri hatta üst birlikleri uzun yıllardır vardır (Taris Zeytin ve İncir Birliği) Ayrıca Kırsal Kalkınma kooperatifleri tipik bir pazarlama şirketi de hiç değildir.

NAZKOOP İÇİN ÖNERİ: TIBBİ ARAMOTİK BİTKİLER

Dünyada tarım sektöründe pazar payı en hızlı gelişen ve büyüyen ürün çeşitleri Tıbbi ve Aramotik bitkilerdir. Birleşmiş Milletler ve Tarım Bakanlığı tarafından kabul edilmiş 100 e yakın çeşidi vardır. Bu nedenle de Tarım Bakanlığı bu bitkilerin üretimini Kırsal Kalkınma programına alarak desteklemektedir. Milli Emlak hazineye ait tarım arazilerini bu tür bitkilerin üretimini desteklemek amacıyla arazileri kiralayabilmektedir. Ayrıca ön ödemesiz veya uzun vadeli ucuz destekleme kredileri de mevcuttur.

Ancak asıl katma değer bu bitkilerden elde edilen yağlardadır. Bu yağlara uçucu yağda denmektedir.

LAVANTA VE LAVANTA YAĞI

Dünyada Tıbbi ve aramotik bitkilerin yağlarının piyasa payı 2019 yılı itibariyle 13 Milyar dolardır. En büyük payda 8 Milyar dolarla Lavanta ya aittir. En büyük üreticilerde Fransa ve Bulgaristan'dır. Bulgaristan’da üretim alanları 40 Bin dönüme ulaşmıştır. Fransa’da sadece bir beldenin hasılatının 500 bin doları aştığı rivayet edilmektedir. Ama daha önemlisi uçucu yağların pazarı her yıl yaklaşık yüzde 8 ila 10 arasında büyümektedir. Bu müthiş bir büyüme rakamıdır. Günümüzde 1 kg Lavanta yağının fiyatı 70 Avro civarındadır ve 1 dönümden 10-15 kilo yağ elde edilebilmektedir.

Türkiye’de ise durum şudur; Verilen onca destek ve teşviklerle Lavanta üretim alanları 2018 de 8.700 dönüm den 2019 a 10.000 dönüme ulaşmıştır. Bu artışa rağmen Türkiye Lavanta yağı ithalatçısıdır. Türkiye Lavanta yağında dış ticaret açığı vermektedir. Türkiye 2019 yılı sonu itibariyle 211 Milyon dolarlık ithalat yaparken 156 Milyon dolarlık ihracat yapabilmektedir.

Lavanta yağını istenilen koşullarda elde etmek ve saklayabilmek küçük ölçekli bir köylünün yapabileceği bir iş değildir. Bunun için birlik şartır. Bu birliğin adı da KOOPERATİF'tir.

YATIRIMCIYA NOT…

Borsa da bir süre yatay seyir bekleniyor. Bu da her hissenin prim yapmayacağı anlamına gelir. Emlak fiyatlarında artış var DİKKAT!

(Haftaya lavanta yağını, maliyetlerini ve karlılığını detaylıca anlatacağım..)

Türkiye de son 20 yılda izlenen politikalar nedeniyle tarım ihmal edilmiş gerilemiş çiftçi yoksullaşmıştır. Acı gerçek şudur, ülkemizde son yirmi yılda yaklaşık 700 bin hektar sulanabilir tarım arazisi terk edilmiştir. Yani ekilip dikilmemektedir. Tarımda gelinen nokta bu haldedir. Çiftçinin durumu vahimdir. Covit 19 nedeniyle farkettiğimiz bir gerçek daha var, o da  sağlıklı gıda ve beslenme. Ayrıca bunların güvenilir kaynaklardan elde edilmesi.. Artık Dünya da beslenmenin ve gıda güvenliğinin önemi çok daha iyi anlaşılmıştır. İşte tam da bu nedenlerle Kırsal Kalkınma da Kooperatifler yeniden akla gelmiş ve hayata geçirilmeye başlanmıştır.

Merkezi yönetimin tarımı ihmal etmesi; yerel yönetimlerin tarımda yeni projeler ortaya koyarak kooperatifleşmenin öncülüğünü yapmasını da zorunlu kılmıştır. Bugün Türkiye’nin bir çok belediyesi özellikle metropol belediyeler artık Üretici Birliklerinin/Kooperatiflerin öncülüğünü yapmaktadır.

Geçmişde Kırsal Kalkınma da Kooperatifçilikte KÖYKOOP deneyimi oldukça başarılı olmuş bir deneyimdir. Ancak KÖYKOOP lar 12 Eylül darbecileri tarafından işlevsizleştirilmiştir. Bugün KÖYKOOP lar yeniden ayağa kaldırlmış kırsal kalkınmanın da motoru olmuş durumdadır. Yöneticiliğini Neptün SOYER'in (İzmir BB.Tunç SOYER'in eşi) yaptığı bu kooperatıfler Seferhisar'dan başlayarak tüm Ege'yi dalga dalga sarmış yeniden çiftçinin umudu olma yolunda hızla ilerleme kaydetmekte ve başarılı bir seyir izlemektedir.

Geliştirilen modelin en dikkat çekici yönü şudur; Kooperatifler çiftçiye öncülük ederken geleneksel ürünlerin yine geleneksel yöntemlerle sadece pazarlama ve satışını yapmamaktadır. Hatta tam tersine yeni ürünler ve yeni yöntemler geliştirerek başarılı olabilmektedirler. Kooperatifleri bekleyen tehlike tüccar gibi davranmaktır. Bir süre sonra konjonktüre bağlı olarak zarara uğraması ve başarısız olması kaçınılmaz bir sondur. Buda umutların yok olmasına daha da kötüsü Kırsal kalkınmaya olan inancın yok olmasına neden olur. Yani bedeli ağırdır. Bilinçsiz veya  beceriksiz yöneticilerin elinde telafi edilemeyecek sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle günümüz deneyimlerinden yararlanmak son derece önemlidir.

Seferhisar deneyimi oldukça yol göstericidir. Seferhisar’da Turgut köyünde Tıbbı ve Aramotik bitkiler üretimi yapılırken hatta orada Lavanta festivali yapılmaktadır, başka bir köyde ata tohumu olan Karakılçık buğdayı üretimi yapılmaktadır. İlginç olan Karakılçık buğdayının serüvenidir. Bir avuç buğdayla başlayan serüven bugün bin dönümlük ekilmiş araziye ulaşmıştır. Elde edilen buğdayın unundan Ata ekmeği markası yaratılarak üretimin katmadeğeri arttırılmıştır. Yine Gümüldür'de mandalinanın esansı (kabuğundan yağı) elde edilirken diğer yandan mandalinalar vakumlanmış slaj haline getirilerek paketlenmekte ve pazarlanması yapılmaktadır. Hatta  bu amaçla kurulan distilasyon (Esans/yağ elde etme) merkezi full doludur. Yörede yok olmaya yüz tutmuş mandalina bahçeleri yeniden gün yüzüne çıkmaya başlamıştır. Başka bir köydede güneş tarlaları kooperatıfı vardır, bu çok ilginç deneyimdir. Köyün güneş tarlaları vardır ve köylü buradan ekonomik getiri elde etmektedir.

Görüldüğü gibi Kooperatifçilik ve Kırsal Kalkınma bambaşka bir şeydir. Zaten üretilmekte ve pazarlanmakta olan inciri kestaneyi götürüp bir fuarda satmak değildir.

(Sevgili okuyucularım haftaya NAZKOOP ve Kırsal Kalkınma ile ilgili önerilerimi anlatacağım)

YATIRIMCIYA NOT

DİKKAT.. Borsa da fiyatlar oldukça yükseldi. Piyasa son derece kırılganlaştı.

Ramazan Bayramı,

Her müslümana farz kılınmış, Ramazan ayı boyunca tutulan oruçların bir ödülü, dargınların barıştığı toplumsal kaynaşma günleridir adeta.

Bütün dünyayı per perişan eden COVID19 karantina günlerinde yaşayacağımız bu bayrama KARANTİNA BAYRAMI dememiz en doğru terim olsa gerek.

Her okurumun ayrı ayrı bayramını tebrik ediyorum.

Hani bir söz vardır ya ‘kul plan yaparmış yaradan gülermiş’

Bu pandemi yaşanmasaydı ne planlar yapılmıştı bu bayram tatilinde, hele hükümet tatili 9 güne çıkardı mı ‘değmeyin milletin keyfine’

Turlar, tatiller, geziler, lerlerler…

Son yıllarda bayramlar büyüklere hürmet etmekten çok farklı boyutlara gelmişti. Dini bayramlarımız yazın denize,  kışın kar tatillerine gidilecek mini tatil günlerine dönüşmeye başlamıştı.

Yaradan ‘DURUN!’ dedi.

Dertlerin dinlenmesi ve küslerin barışması içindi bu günler.

Düşkün olanlara yardım etmek, büyüklerin gönlünü alıp onlarla vakit geçirmemiz gerekirkenbiz hep kendi telaşımıza düştük.

Süslü bir bayram mesajı ile geçiştiriliyordu arkadaşlar bile…

Sabah erken kalkılacak, Erkekler bayram namazına gidecek,

Nasırlı eller öpülecek, mendiller verilecek, baklavalar yenecek,

En önemlisi geleceğimiz olan çocuklarımız(kaldığı kadarıyla) bayram kültürümüze devam edecektik…

Son yıllarda tatil sevdasına bunları bile unutur olmuştuk.

***

Daha önceki bir yazılarımda, popüler kültürün gerçek öz kültürümüzü yok etmeye başladığından defalarca bahsetmiştim.

Eskiden bayram namazı çıkışlarında, cami imamı önderliğinde bayramlaşma merasimi için herkes sıraya girerdi.

Cemaat birbiriyle gülümseyerek el sıkışır, dargınlar barışırdı.

Bayram, gerçek amacına işte o zaman ulaşırdı.

Son yıllarda, bu anlamlıadetimiz çok çok azalmıştı.

Hani kilişeleşmiş bir söz söylenir ya bayramlarda,

‘Nerde o eski bayramlar?’

 O eski bayramları yaşayamaz olmuştuk.

 Çağımız değişti. İnsanların yaşam şartları kolaylaştı.

İşte o kolaylaştırıcılar ( teknolojik aletler ) yüzünden bayramlarımız artık dijitalleşti.

Eşlerin bile mesajlaşarak haberleştiği çağımızda

Beyinlerimiz gibi bayramlarımız da dokunmatik olmuştu adeta.

Kahrol sen popüler kültür.

Hep sen kazanıyorsun.

Kaybeden hep biz oluyoruz…

Bakın yine bu karantina günlerinde eğitimler, toplantılar, sohbetler hemen hemen tüm iletişimimiz dijitale dönüştü.

Ne yazık ki el öpmelerimiz dahi akıllı telefonlardan olacak bu bayram.

Bol bol öpücükler konduracak evlatlarımız dedelerinin ninelerinin yüzlerine ama maalesef yine ekrandan.

Ah kahrolası ekran, para gibisin ‘varlığın bir dert, yokluğun yara’

Neyse, bugünler de geçer inşallah ve bizler de kendimize gelir, zamanında kaybettiklerimizi geri kazanmaya çalışırız belki.

Bu bayramda, olabildiğince gülümseyin ve gülümsetin…

Mesajla falan olmaz. Büyük küçük ayırmadan arayabildiğiniz kadar arkadaş, eş, dost, akraba arayıp güzel günlerden ve özlemlerinizden bahsedin.

(Ben öyle yapacağım)

Herkese evde bayramlar, mutlu bayramlar (olabildiğiniz kadar)

Evde kalın !

Sağlıcakla…

Peki ne yapılmalıydı ?

Herkesin farklı bir önerisi vardı.. Kimi yeni bir ürün önerirken kimisi de pazarlamada ki aksaklıklardan bahsediyordu. Kimi arkadaşımızda başka sorunlar çözülürse sıkıntının kalkacağını söylerken; bir arkadaşımızda devletin desteğinin şart olduğunu ileri sürüyordu.

Kısacası her kafadan bir ses çıkıyordu. Anlaşılan o ki bir büyük projeye gereksinim var. Üstelik yeni ve farklı olmalı.. Çünkü geleneksel yöntemler yıllarca denenmiş bir sonuç alınamamış. Ya da o ürünlerde sistem oturmuş..

Peki yeni ve farklı bir çözüm var mı ?

EVET.. VAR..

YÖREYE UYGUN KIRSAL KALKINMA PROJESİ GELİŞTİRMEK..

Peki nedir ne değildir kırsal kalkınma projeleri ?

Yörenin ekolojik dokusuna uygun maksimum verim alınabilecek ve ancak gelişen piyasalarda da işlem gören yeni ürünlerin üretimini yapmak yaptırmak ve ürünün ulusal-uluslararası piyasalarda pazarlama koşullarını oluşturmak. Ve tabi bunu aşama aşama zaman ve maliyet bütçelemeleri yoluyla projelendirmek. Buna ilişkin teşvik ve destekleri araştırıp bulmak.

İşte böyle olursa buna KIRSAL KALKINMA PROJESİ DENİR.

Yoksa yörenin geleneksel ürünlerin satımını yapmaya çalışmak  (Zaten başka firmalarca yapılan)  yada üç beş meyvenin reçelini yapmak ve onu satmak için pazar aramak kırsal kalkınma projesi demek değildir. Ayrıca bu tür yaklaşımlar yeni ilave katma değer yaratmadığı gibi süreklilik de sağlamaz. Sonunun hüsran olması da kaçınılmazdır.

Kırsal Kalkınma Projelerini kim hazırlar?

Adı üzerinde Kalkınma Projesi; kamusal nitelik taşır.

O nedenle bu tür projelerin paydaşlarının çokluğu çok önemlidir. Ama en önemli paydaşları yerel yönetimlerle birlikte Ziraat  Odaları. Çiftçi Birlikleri ve başkaca ilgili STK lardır.

Bu paydaşlarla oluşturulacak Üretici Kooperatifleri/Birlikleri Kırsal Kalkınmanın temel argümanıdır.

Yani Kooperatif araçdır. Amaç değildir..

Amaç  KIRSAL KALKINMAYI GERÇEKLEŞTİRMEKTİR.

Haftaya Nazilli de Kırsal Kalkınma projesi önerisi ile yazımıza devam..

YATIRIMCIYA NOT:

Faizler düşük, uzun süre yükselmeyecek. Dolar da baskılanmaya devam. Altın her zaman güvenli bir liman. Ama borsa iştahlı. Gayri Menkul alım dönemi; Konut Faizleri çok cazip..

Kafalar karışık.. İspanya da işşisizlık oranı lere çıkmış bizde daha lerdeyken İspanya'dan daha çok etkisi var. Bu nasıl bir kavram karışıklığı.. Bu ekonomistlerde çok şey konuşuyor hiçbir şey anlayamıyoruz diyenlerde cabası.

Önce işsizlik deyince ne anlamalıyız..

İşssizlik; Ülkemizde son 4 haftada iş başvurusu yapmış (İŞKUR a) verilen ücrete de razı olduğu halde iş bulamamışlara diyoruz.. Yani Nazmi amcanın dediği gibi bak şunlara miskin miskin oturuyorlar iş aramıyorlar bide işssiziz derler.. şeklinde dediği gibi değil işler..

Kısacası işssiz, iş arayıpta oda resmi verilen ücrete razı olduğu halde iş bulamayana deniyor. Bir ülkeninin işsizlik oranına sokakta işsiz olan herkes dahil değil. Çünkü sokakta işssiz dolaşanlar iş aramıyor olabilir. Bu durumda başak bir kavram daha ortaya çıkıyor iş gücüne katılım oranı… Bu oran iş arayıpta iş bulsa da bulamasa da piyasada ki ücrete razı olanların toplamını veriyor. Bizim ülkemizde bu oran Q,5 civarında. Başka bir deyimle bizim ülkemizin aktif nüfusunun yarısı nerdeyse iş aramıyor çalışmak istemiyor. Bu oran AB de ortalama pcivarında.. İspanya'da g yani İspanya'da çalışmak isteyenler bizden daha fazla olduğu halde işsizlik oranları onların bizim iş arayan daha az olmasına rağmen 6 bandında.. Bu şu anlama gelir eger bizde İspanyollar gibi iş gücüne katılım oranı g lere çıkarsa durumumuz İspanyollardan daha vahim, daha kötü.. O yüzden politikacılar pek bu orandan bahsetmezler. Sizlerde bir türlü bu işsizlikle ilgili kavramlara pek akıl erdiremezsiniz.

Ama tehlikeli olan başka bir durum daha var.. O da genç eğitimli işsizlik oranı Türkiye'nin genç eğitimli işsizlik oranı çok ama çok yüksek ' lerde. Bu, biz eğitimli nüfusa iş bulamıyoruz demektir. Başka bir anlatımla bizim ekonommizin işleyen çarklarında eğitimli işgücüne, eğitimsize göre daha az gereksinim duyuluyor demektir.. Bu da ekonomimizin yapısı hakkında fikir verir, ekonomimiz eğitim gerektiren yüksek teknoloji ürünü alanlarda değil daha çok kas gücü gerektiren alanlarda yoğunlaşmıştır. Örneğin İnşaat sektörü gibi..

Evet geçen yıllarda İnşaat sektörü sayesinde büyüdük.. Başka alanlarda ekonomimizi geliştiremedik.. Marka yaratamadık..Öte yandan da sanki inşaatla yolun sonuna geldik..

Peki.. Bizi yönetenlerin ya İnşaattan başka bildiği bir şey yoksa.??.. . Hemen her şeyde akıllarına sadece inşaat geliyorsa..??

Yoksa Nazilli DSİ alanına TOKİ inşaatlarını dikme çabası bu bakış açısının ürünümüdür.? Eski cezaevinin olduğu yer gibi..  YAZIK ETMEYİN NAZİLLİ’ye

YATIRIMCIYA NOT

Dolar bir süre  6,95 – 7,03 arasında gezinecek

Sakın başka beklentiye girmeyin.

Dünyada eğitimin temel amacı,

İnsanın kendini gerçekleştirmesidir.

Temelinde dürüstlük yatan ‘doğru insan olmak’ eğitimin en güzel meyvesidir.

Stanford Üniversitesi dünyanın en önemli üniversitelerinden biridir ve onu diğer üniversitelerden ayıran bir hikayesi vardır.

Kaba saba, soluk, yıpranmış kıyafetler giymiş yaşlı bir çiftin Boston treninden inmeleriyle başlar. Çift, soluğu Harvard Üniversitesi’nin Rektörlük binasında alırlar. Rektörün bürosundan içeri girer girmez, rektör sekreteri masasından fırlayarak önlerini keser. Öyle ya, bunlar gibi  taşralılar Harvard gibi bir üniversitede ne arıyorlar?

Adam yavaşça rektörü görmek istediklerini söyler. Sekreter “İşte bu imkansız, rektörün bugün size ayıracak bir saniyesi bile yok.” der.

Yaşlı kadın çekingen bir tavırla, “Bekleriz” diye mırıldanır…

Taşralıların biraz bekledikten sonra gideceklerini uman sekreter, sesini çıkarmadan masasına döner. Saatler geçer, yaşlı çift pes etmez. Sonunda sekreter rektöre durumu anlatıp “Bunların gideceği yok” der.

Genç rektör isteksiz bir biçimde kapıya çıkar.

Yaşlı kadın rektöre, Harvard’da okuyan oğullarını bir yıl önce bir kazada kaybettiklerini, onun anısına okul sınırları içinde bir yere, bir bina yaptırmak istediklerini söyler.

Rektör, yıpranmış giysilere nefret dolu bir bakış fırlatarak, “Bina mı?” diye basar kahkahayı  “Siz bir binanın kaça mal olduğunu biliyor musunuz? Sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon dolardan fazlasına çıktı.” der.

Yaşlı kadın sessizce kocasına dönüp şöyle der;  “Üniversite inşaatına başlamak için gereken para bu muymuş?

Peki, biz niçin kendi üniversitemizi kurmuyoruz, o halde?”

Bay ve Bayan Stanford, birkaç yıl içinde Doğu California’da Amerika’nın ve dünyanın en önemli üniversitelerinden biri olan Stanford ÜNİVERSİTESİ’ni kurarlar.

Yıllar geçer Stanford Üniversitesi öyle bir üniversite haline dönüşür ki

Mesela sınavlarında asla gözetmen olmaz.

Öğrencilerden birisi gelir, öğretim üyesinden kağıtları ve soruları alır, arkadaşlarına dağıtır ve hep birlikte sınav olurlar.

En son kalan öğrenci, arkadaşlarının kağıtlarını toplar ve öğretim üyesinin odasına gidip kağıtları ve diğer sınav dokümanlarını teslim eder.

Bu öğrenciler mezun olduktan sonra yüksek ücretle ve saygın şirketlerde iş bulabilirler. Bu öğrenciler içerisinde kopya çeken olmaz mı? Zaman zaman kopya çekmeye teşebbüs eden öğrenciler olur. Diğer öğrenciler ona şöyle seslenir:

"Hey sen… Kopya çekerek Stanford Üniversitesinin diplomasını almak için çaba sarf eden arkadaş. Bu dünyada seninle aynı diploma ile yaşamak istemiyorum."

Sonuç,

Kopya çeken öğrenci olursa üniversite ile derhal ilişiği kesilir.

*

Bizde bu işler nasıl olur?

Ülkemizdeki tüm sınavlarda 40 öğrencinin başında 2 gözetmen bekler. Gözetmenler kopya çektirmemeye özen gösterirler.

Eğitim politikamızı geliştirip temel eğitimden itibaren dürüst nesiller yetiştirmeyi hedeflemezsek bekçilik yapmaya devam ederiz.

Bazı öğrenciler eğitim hayatları boyunca tek tek, bazen topluca kopya çekerek

Öğretmen, mühendis, hemşire olurlar.

Sonra ne mi olur?

Kopya çekerek öğretmen olana kendi çocuğumuzu verip, ona doğru olmayı öğretmesini ister,

Kopya çekerek mühendis olanın yaptığı binanın depremde yıkılmamasını bekleriz.

Maalesef…

Sağlıcakla.

Okurlarım bilirler geçtiğimiz hafta ki yazımı da dolar MB tarafından baskılanıyor diye bitirmiştim.

Ancak Adnan Bilek daha sonrasında aradığında MB hala ek swap anlaşması yapmadığı için ona direnç ve destek noktalarını söylemiştim.

Ne demek Dolar baskılanıyor.. TCMB doların 7 tlyi aşmaması için piyasaya sürekli dolar veriyordu yani dolar arzını sürekli arttırarak doların daha da yükselmesine engel oluyordu. Bu işlemlerde MB nin döviz rezervinide hızlıca AZALTIYORDU.

TCMB hesaplarını incelediğimizde (30.04.2020 itibariyle) Net Rezervlerin 16,2 Milyar Dolar olduğunu görürüz. Bu şu anlama gelir; bu rezerv miktarı swap (emanet) rezevleri de içerdiği için (Swap miktarının mart ayı kadar olduğunu varsayarak)

TCMB REZERVLERİNİN NEGATİF OLDUĞUNU GÖRÜRÜZ

Türkiye'nin yılbaşına kadar yaklaşık 170 Milyar dolar ödenmesi gereken dış borcu vardır.. Yani acil Dolar ihtiyacımız var.

İşte tamda bu sırada BDDK da yabancıların Dolar alabilmek için Tl satın almalarının önüne geçmek için Bankaları sıkılaştırıcı tedbir alınca, Londra borsasında TL faizi 60 lara kadar fırladı. Amaç doların yükselmesine engel olmaktı. Ancak yabancılarda ellerindeki tahvilleri satarak TL ye dönüp Dolar satın almaya başladılar. Ekonomi yönetimi bunu hesaplayamamıştı.

Zaten öncedende Türkiye IMF'den Dolar almayı red etmişti. Ama daha önemlisi FED ile birlikte Dünyadaki 15 gelişmiş ekonomideki MB ları Dolar sıkışıklığını önlemek için Swap kanallarının açık olduğunu ilan etmişlerdi. Türkiye buraya da başvurmadı. Geciktik..

Gördüğünüz gibi doların yükselmesi el yakması için gereken her türlü acemilik yapılmış durumda.

Şimdi; FED in swap kanallarına ihtiyacımız var. Hem de acil.. Doların yükselen ateşi önce ithal girdi ve ara malı kullanan sanayimizi sonrada hepimizi yakacak.

Ha.. Birden aklıma Trump'a yazılan  iyi niyet mektubu geldi..

YATIRIMCIYA NOT..

Tasarruf sahipleri için Faiz oranları cazip değil... Dolar artık nerdeyse tavana vurdu 2018 seviyesinin üstüne çıktı.

Kısa vade için dikkat edilmeli..

Birçoğumuz şartlarımızın kötülüğünden rahatsızız.

Birçoğumuz acınacak durumdayız.

Birçoğumuz birilerine muhtaç başkalarının ellerine bakıyoruz.

Birçoğumuz yalnız kaldığımızda ağlamaları beğenemiyoruz

Birçoğumuz oturduğumuzda mangalda kül bırakmıyor, atıp tutuyoruz.

Bir çoğumuz sanal alemde, içinde bulunduğumuz durumun vahametini gizlemek için, olağan üstü gayret gösteriyoruz.

Birçoğumuz bu durumlara nasıl düştük, nerede hata yaptık ta bu çıkmazlara gömüldük, sorusunu kendimize sormaktan aciziz. O nedenledir ki sebep sonuç ilişkisini kuramadığımız ve özeleştiri nedir bilemediğimiz için; çözüm yollarının neler olabileceğini dahi düşünemiyoruz.

Neden mi bahsediyorum?

Hayatımız ve içinde bulunduğumuz vahametten bahsediyorum sayın okurum. Belki içinizden bu yazıyı okuyanların, bin tane de birimizin durumu çok rahat gibi görüne bilir, Ama o binde birimizin de çocukları yada torunları gelecekte bir çamurun içinde debeleniyor olacak.

“Ya bir yol bulmak zorunda yetkililerimiz, yada yoldan çekilmek zorundalar.”

Aldatılan, yanlış bilgi verilen, geleceğimiz güllük gülistanlık gibi gösterilen ülkemiz de durumlar çok kötüye doğru gidiyor. Üç ay ötesine ertelenmiş borçlara, faizle alınan paralara, günü kurtardık zanneden Milletin durumu vahim.

Ertelenen borçların günü gelecek, alınan kredilerin, ödeme günü gelecek. Birikmiş halde hangi kazançla ödenecek soran var mı?

“Elle gelen düğün bayram değil” Herkes kendi içinde yangınlarda kavruluyor. İçine atıyor. Öylesine patlayacak ki o içine atan insanlarımız bir gün, İntiharlar, Korona virisün aldığı canların on katını alacak. Yuvalar yıkılacak.

Başarısızlığın, sadece kendisinde olduğunu zannedenler intihar edecekler de; Başarısızlığın ülkeyi yöneten yerel ve genel tüm yöneticilerimizde olduğunu görenler ne yapacaklar biliyor musunuz? Ya öylesine bir seçimde kendilerinin kurtarıcısı ortak akılı seçecekler ya da patlayıp suç işleyerek,  boşalan hapishaneleri dolduracaklar.

Ey yetkililer, Ey yönettiklerini zannedenler, Ey en yukarıdakiler ve yerel yöneticiler. Hepinize sesleniyorum. Bu ülkenin insanının, satacak onuru, haysiyeti, şerefi, malı, mülkü, karısı, kızı, kalmamak üzere, Çözüm üretiniz çözüm.

Ürettiğiniz çözüm, yeni borçlar, yeni krediler, yeni faizler ve içinden bulunduğu durumu, daha da çıkılmaz hale getirmesin.

Nasıl yapalım? Diyor musunuz?

Cevap istiyor musunuz?

Yazdıklarımı dikkate alacak mısınız?

Eğer dikkate alacaksanız yazıyorum.

Her ilçenin, ürettiklerini işleye bileceği ve işsizlerine iş imkanı sağlayabileceği DEVLET DESTEKLİ Kooperatifleşmeyi sağlamalısınız. O ilçedeki kooperatife ortak olanların yatırdıkları para, banklarda yatanlar gibi, devlet garantisinde olsun, batırılamasın, iç edilemesin. (Mevzuat müsaade etmez demeyin. Basit bir yasa değişikliği yeter)

O ilçede toplanan para kadar, Devlet de para koysun, kooperatife ortak olsun. Gıda mühendislerinin, Ziraat mühendislerinin, Denetçilerin ve yöneticilerin maaşları, Devlet tarafından karşılansın.

O işe yaramaz odalar, o dil bilmez ateşeler imiz, dünyanın her yerinde, ücretsiz reklam ve pazarlamalarını yapsın.  İnsanımızın kendi ürettikleri işlenerek, bütün dünyada satılırken; üretimden gelen onur, haysiyet, şeref, el açmama duygusu, alın terini el emeğini yeme duygusu ve onuru, insanlarımıza tekrar gelsin.  (Bu sizin insani ve vicdani göreviniz)

Bahsini ettiğim, masraflar, eğer böylesi bir tedbir almamanızın sonucunda, intihar edenlerin, sakat kalanların, yıkılan yuvaların yetim çocuklarının tedavi bedellerinin yanında, inanın komik kalacaktır.

Bizden söylemesi eyyyy efendiler, Yerel ve genel yöneticiler, Köklü çözüm bulmadığınız da, Sokaktaki fuhuş a giden kadınının günahında, hırsızlık yapan gencin günahında, yıkılan yuvaların ve cinnet geçiren insanların günahında payınız var, dahliniz var ve birçoğunda azmettirmek gibi suçunuz var olacaktır.

Yaz aylarının göz kırptığı,baharın son günlerini karantina eşliğinde yaşıyoruz.

Tatilde çocukların halk plajlarında cıvıldaşmalarını, dallarda dans eden zeytinleri, mis gibi kokan köy domateslerini ve incirlerin yavaş yavaş sarılaştığı günleri özlemeyen var mıdır?

Hadi bit ve git artık dünyamızdan KORONA!

*

Memleketimizde ne güzeldir doğa. Saf, temiz, çıkarsız, dedikodusuz…

Güzelliklerden yana yakıştıracağınız herşeye yakışan bu cennet topraklarımız için tabiri caiz ise ‘adam diksen adam yetişir’ derler.

Verimli topraklarımız ile güneşin ve suyun ihtişamlı birleşmesiyle oluşur yeşil.

Rabbim emreder, tabiat ana verir de verir.

Meyvesi ve sebzesi boldur Ege’nin, Nazilli’nin.

*

Zaman zaman gerek köşe yazılarımda, gerekse sosyal paylaşım sayfalarımda doğaya ve çevre kirliliğine karşı duyarlılık temalarını işlemeye çalışıyorum.

Bizler köylerde büyüdük.

Yüzmeyi, verimli pamuk tarlalarının sulandığı sulama kanallarında öğrendik. Deniz kenarına gidemediğimiz zamanlarda, kanal kıyılarındaki tarlalar plajımız, verimli topraklarımız da deniz kumumuz oluyordu.

Traktörün iç lastiğinden can simidi yapar, akıntıya karşı yüzerdik.

Gözlerimizi suda açıp su kaplumbağalarının yaradılış mucizesini seyrederdik tertemiz kanal suyunda.

O zaman da kanala girmek tehlikeli ve yasaktı ama bu yasak sadece boğulma tehlikesine karşıydı.

Şimdi;

Ölüm akıyor, hastalık akıyor, pis su üzerinde parlayan yağ akıyor, katran akıyor sulama kanallarından.

Zaten sularda ne kaplumbağalar kaldı ve de su yüzeyinde uçuşan yusufçuklar (helikopter böceği).

Neden?

Çünkü;

Sanayi ve jeotermal atıklar, ne nehirlerimizi temiz bıraktı ne de içinde yaşayan canlıları.

Gelelim konunun özüne, yani JES (Jeotermal Enerji Santrali) meselesine,

Aydın’ın batısından Germencik’e kadar olan bölgedeki otobandan geçerken iğrenç bir koku eşliğinde görüntü ve gürültü kirliliğini görmezden gelebilen var mıdır?

Geçtiğimiz yıllarda sağlık bakanlığının verilerine göre o bölgenin ‘Türkiye’nin en kirli havası’ olduğunu bilmeyen var mıdır?

O bölgenin zeytin ağaçlarının kuruduğuna, incirlerin dalında aktığına şahit olmayan var mıdır?

Tedbirsizce jeotermal atıkların topraklarımıza verdiği zarara kahrolmayan var mıdır?

En önemlisi de o bölgede yaşayan insanların sağlığının tehdit altında olduğuna acımayan var mıdır?

Yapmayın ey bu toprakların seçilmişleri, atanmışları!

Siz de bu ‘ENERJİ AÇIĞIMIZ ÇOK BÜYÜK’ türküsü ile baronların verimli topraklarımıza konuşlanmalarını istemiyorsunuz ancak, susmak hatta bu türküyü söylemek zorunda kalıyorsunuz biliyoruz.

Ama n’olur yapmayın!

VİCDANINIZIN SESİNİ DİNLEYİN!

Enerji açığımız varsa bu memleketin güneşini neden boşa harcanıyor?

Güneş enerjisinden niçin faydalanmıyoruz?

Neden Almanya’yı görmüyor, bu konuda üniversitelerdeki bilim insanlarını yetiştirmiyoruz?

Almanya bizden kat kat daha az güneşe sahip olmasına rağmen enerjisinin ciddi bir bölümünü güneşten elde ettiğini bilmiyor musunuz?

Niçin güneş enerjisi tarlaları yerine JES sondajlarına bel bağlıyoruz?

Neymiş efendim re-enjekte sistemiyle jeotermal atık tekrar toprağa geri verilecekmiş.

Kusura bakmayın ama siz çocuk mu kandırıyorsunuz?

Kirletmeyin, tesisleri kurmayın, başka enerji alternatifleri üzerinde yoğunlaşın diyoruz arkadaş!

Sütten ağzımız yandı.

Yoğurt bile yemek istemiyoruz.

Çünkü yavaş yavaş ölüyoruz.

Eğer para kazanma hırsının önemi, doğa ve insan sağlığının önüne geçmişse orada ne insanlık kalmıştır ne de inanç…

Bu konuda artık yöneticilerin ve efe yürekli vatandaşlarımızın duyarlı davranmasını diliyorum.

Yol yakınken,

Bu verimli topraklarımız tüm bereketiyle size hizmet etmeye hazır iken

Durdurun bu yasayı!

Doğayı ve insanlarımızı yaşatın diyorum!

Yaşatın artık !

Sağlıcakla…

Dünya Ekonomisi hızla resesyona doğru gidiyor..

Nedir bu Resesyon?

Resesyon ekonomin dibe vurması demek, durgunluğun en beter hali demek.  Ekonominin depresyon anı. Hani piyasada yaprak kımıldamıyor derler ya.. İşte o durum bile bunun yanında harika bir durum sayılabilir.

Peki, resesyonla mücadele nasıl yapılabilir?

Bu sorunun cevabının ana başlığı şu..

Genişletici para ve maliye politikalarıyla..

Ne demek bu..??

Şu demek,

Kredi faiz oranların sıfıra yakın olması demek, kolay kredi demek. Vergi oranlarının azaltılması veya zamanı gelenlerin ertelenmesi demek..

Peki hazine de kasada para yoksa ülkeler ne yapmalı..

Maalesef Türkiye ihtiyaçlarını harcadığı ve varlık fonuna devrettiği için para basmaktan başka seçeneği kalmıyor.

TC Merkez Bankası para basıyor.

Hem de durmadan basıyor. Mart ayında ki emisyon hacmi bir önceki yıla göre U artmış durumda .. Bu çok büyük bir oran..

Kısacası..dar gelirliye olan doğrudan gelir desteğinin kaynağı bu…

Yatırımcıya Not..

Faiz oranlarının yanından geçmeyin.. Dolar MB tarafından baskı altında.

Acaba Döviz rezervlerimiz ne durumda?

Haftaya görüşmek dileğiyle..

Topu topu bir dilim kuru ekmek kavgası

Bazen durur bakarım bu ibret tablosuna

Kimi tatlı peşinde

Kimininse tuzu yok…

Sapa, kulba, kapağa itibar etme dostum, içi boş tencerenin bu sofrada yeri yok… (Barış MANÇO)

Yıl:1998

Ülkeyi, CHP’nin dışarıdan destek verdiği, ömrü ancak iki yıl vefa eden ANASOL-D Koalisyon Hükümeti yönetiyordu.

Başbakan: Mesut YILMAZ

Başbakan Yardımcısı: Bülent ECEVİT

Orman Bakanı: Ersin TARANOĞLU

Tarım ve Köyişleri Bakanı: Mustafa TAŞAR

Bu hükümet, o yıllarda meralarımızın gereğince ve sağlıklı kullanılabilmesi, doğal hayvancılığın sürdürülebilmesi için geniş içerikli bir MERA KANUNU’nu yüce meclisin de onayıyla yürürlüğe koydular.

İyi de ettiler. (ölenlere rahmet, kalanlara hürmetlerimle)

Çünkü ülkemizin arazileri doğallığını korumalı, bu bölgeler hayvan otlatma arazisiolarak kalmalıydı.

Neden?

İnsanoğlunun, doğal yaşamı kendi çıkarları doğrultusunda bertaraf etmesi, günümüzün baş edemediği virüs belasının sebeplerinden biridir aslında.

(Meralarla ilgili önümüzdeki günlerde geniş kapsamlı bir makale hazırlayıp siz değerli okurlarımla paylaşacağım.)

Gelelim şimdi asıl konumuza,

23.03.2020’de yaklaşık 40 gün önce Orman Genel Müdürlüğü, Ağaçlandırma Dairesi Başkanlığı’nca bir tamim (genelge) yayınlandı.

Sayfalar dolusu yazılıp çizilmiş, emek harcandığı besbelli olan bu genelgenin amacı; bozuk ormanları o mahalde ikamet eden kişilere uygun bir bedelle 49 yıllığına kiralanıp yeni fidanlıkların kurulması gibi görülüyor ama vatandaş bunu nasıl algılıyor?

Bu genelge hakkında geniş çaplı bir bilgi verilmediği ve de doğru dürüst bir duyuru yapılmadığı için herkes bu kedinin tüyünde keneler arar oldu.

Herkes tedirgin.

Muhtarlar geniş çaplı olarak bilgilendirilmedi.

Milletvekillerinin telefonları gece gündüz susmuyor.

Çünkü, meclis bihaber, vatandaş bihaber…

Sadece Genel Müdürlüğün yayınladığı bir genelge var ortada…

Bazı kesim de hemen müracaat edip bir pay alma çabasında.

Ekmeğinin derdinde olan çiftçi neyin ne olduğunu bilmiyor.

Kiralanacak bu arazilere sınır komşusu olan şahıslara öncelik tanınmadığı için herhangi bir vatandaşın o ormanlığı kiralamasından ve orayı ranta çevirmesinden rahatsız olanlar var.

‘İlk müracaat edenlere öncelik tanınıp neden duyuru yapılmıyor?’ diyor vatandaş.

-20 ile +65 yaş vatandaşların bu karantina günlerinde sokağa çıkması yasakken başvurular neden şimdi alınıyor?

Bu belirsizliklere acilen bir son verilmelidir.

Uzun yaşamın merkezi olan bu topraklarda 65 yaş orta yaşın biraz üstü sayılır, 18- 20 yaş arası gençler bu uygun kiralamadan neden faydalanamıyor?

Adil mi sizce?

*

Demokrasi var oldukça huzur ve mutluluk artar.

Adalet ve adil paylaşım memlekete huzur getirir. Paranın çok olması değil huzurun çok olması mutlu eder insanı.

Özellikle Aydın gibi dağında kestane, incir, zeytin ve en önemlisi doğal su kaynakları olan bir ilin ormanlık arazileriyle, diğer bölgedeki ormanlık arazileri aynı kefeye koymak bu genelgenin bilimsel çalışmadan uzak hazırlandığını gösterir.

Tarım ve Orman Bakanı Sayın Bekir PAKDEMİRLİ,ülkedeki bütün bölgeleri göz önünde bulundurarak Orman Genel Müdürlüğünce yayınlanan bu genelgeyi tekrar değerlendirmelidir.

Aydın Valimiz Sayın Yavuz Selim KÖŞGER'in de, en kısa zamanda ilgili kurumlarla birlikte bu konuyu ele alıp bir eylem planı hazırlayacağını düşünüyorum.

*

Evren, fizik kuralları üzerinde kurulmuştur.

Doğa da bu fiziki oluşumun olağan bir parçasıdır.

İnsanlar bu fizik kurallarını ihlal ettikçe, dünyanın ve doğanın dengesi alt üst oluyor.

Birçok hastalık da bu dengesizliklerden üremektedir.

Ormanlık araziler kiralanıp zirai tadilatın başlaması demek, o bölgede yaşayan tüm canlıların tamamiyle yok edilmesi demektir.

Yeni meyve ağaçlarının dikilmesi ve onların bakımı için toprağa verilecek zehir de cabası.

İnsanlar doğayı tümüyle SADECE VE SADECE insan yaşamı için kullanırsa doğada var olan olağan yaşamı katlederse,

Belki birdenbire değil ama aheste aheste ölürüz…

Benden söylemesi…

Sağlıcakla.

 #evdeKAL #evdekalNAZİLLİ #evdekalAYDIN #evdekalTÜRKİYE

Geçmiş dönemlerde de ekonomik konularda yetersiz olan sistemler, insanlarına kredi kaynaklarını artırdıkları ve faiz oranlarını düşürdükleri ile övünürlerdi.

Bir lider çıkıp ta ekonomiyi kredisiz, borçsuz ve faizsiz bir sistemle kurtaracağız gibi bir söylemde bulunamamışlardır.

Şimdi ise yetkililer, salgın nedeni ile sadece salgın rakamları ve olağan üstü şartlar karşısında ne yapacaklarına şaşırmış durumdalar.  Sadece sağ kalma telaşı içinde ki vatandaşımıza açlığa ve hastalığa razı etme mantığında hareket etmektedirler. ( Diğer ülkelere nazaran alınan tedbirler nedeni ile sağlık konusunda bir hayli başarılı olduklarını da söylemeden geçmek ayıp olur, saygısızlık ve vefasızlık olur.)

Ama, İnsanımız şaşkın.

İnsanımız durgun.

İnsanımız kararsız.

İnsanımızda ne yapacağını bilmez durumda.

Neden mi?

Çünkü, İnsanımızın içinde bulunduğu ekonomik durum vahim, kötü.

Önerilenler ne?

Dükkanını kapat, dışarı çıkma, işçi çıkarma, karşılığında geçmişin temizse kredi verelim. Elemanlarınıza, yarı zamanlı çalışma ücreti ödeyelim.

Giderleri, faturaları,  ihtiyaçları, durdurmak mümkün değil. O halde alınan önlemler yeterli mi ? Maalesef hayır.

Bizlerin önerisi neydi? Bir ay sokağa çıkma yasağı getirilsin. Ülke nüfusu 80 Milyon sa yaklaşık 20 Milyon aile vardır. Bu ailelerin devlet memuru olanlarını emekli olanlarını çıkarınız, kalır On Milyon aile bir ay dışarı çıkmadıklarında her aileye asgari ücret öde Yaklaşık gider tam 23 Milyar TL.

Sizin öneriniz ne idi? Dışarı çıkma, işçi çıkarma, dükkanını kapat. Geçmişiniz temizse size kredi verelim. Elemanlarınıza Bin küsur lira verelim.

Allah aşkına, sanki ekonomi sadece bu salgın nedeni ile bozuldu da önceden işler ayna mıydı?

Çok mu düzgündü ekonomisi ülkenin?

Hayır, sanki korona virüs salgını, Dünya ve Ülke ekonomilerinin kötü gidişini gizlemek için çıkarılmış bir oyun gibi. Ölenler olmasa, öyle düşüneceğim ama Salgın can alıyor.

Yaşananlar bunlar, Çare olarak sunulanlar da ortada. Çözüm yok, sürüncemede bırakılmış olaylar, uyuşturulmuş beyinler.

Bizim şimdi önerimiz ne?

Olan oldu, bundan sonra yapılması gerekenlere bir bakalım şimdi.  Bütün aileler, bütün insanımız elinde bulunan tüm üretim araçlarına sahip çıkacaklar. Ellerindeki son kuruşlarını da, bu salgından sonra ellerinden gelen en iyi iş için üretim araçları edinecekler.

Bizim ülkemizde durmayacak tek sektör gıda sektörü ise, küçücük toprağımıza ve toprağı işleyecek alet eda vatlarımıza sahip çıkacağız. Ya topraktan bir şeyler yetiştireceğiz yada yetişen ürünleri işlemenin yollarını arayacağız.

Bir hafta önce aldığımız zeytini, dilip tuzlayıp yada kırıp, bir hafta sonra pazara çıkarsak yine ekmeğimizi kazana biliriz.

Yukarıdakilerden bize fayda yok. İşte tam bu manada, Biz bize yeteriz. Komşumuzun ürettiği herhangi bir ürüne işçiliğimizi emeğimizi katıp, kendimize iş çıkarıp, kazanç temin edeceğiz.

Evlerimizdeki atıl uran dikiş makinalarını önümüze koyup evimize katkıda bulunmanın çarelerini arayacağız.

Artık Çin den ürün uzun bir süre gelmeyecek, o nedenle Çin den geldiği için kapanan iş yerlerimizin benzerlerini yeniden açacağız.  Gerekirse evlerimizin birer odasını üretim için kullanacağız. Piyasalar ne istiyorsa onları araştırıp bulacağız.

Tekrar ediyorum, Biz bize işte tam bu manada yeteriz. Yeniden üretim, Tarıma dayalı, mikro üretim. Kredi kullanmadan daha fazla borçlanmadan, sadece elimizdeki kaynaklarla, faizsiz kendimize ait mini mini yeni işletmeler kuracağız ve İnternet satışına mutlaka gireceğiz.

Sistem bize, daha fazla, kredi, daha fazla taksit, daha fazla borçlanma önerse de çözüm bu değil dostlarım. Borçsuz, faizsiz, kredisiz kendi kaynaklarımızla yeniden ayağa kalkma projeleri gerekli .

Kooperatifleşmek de, bunun için tam uygun zaman, saygılarımla.

Günlerden bir gün üstad Adnan Bilek benim gene yazmamı istedi, üstelik Nazilli Muhabir Gazetesinde.. Benim hayır deme şansım kesinlikle iki nedenle kalmamıştı. Birincisi Adnan Bilek bu konuda benim üstadımdı onu kırmam mümkün değildi.. İkincisi de gazetenin imtiyaz sahibi sevgili Eray Gökçe’nin babası Erol Gökçe politik geçmişin içinde saygı duyduğum  abilerimden biriydi.. Bu nedenle yeniden başladım..

MERHABA..

Ekonomi-politik alanında köşe yazılarının çok fazla okuyucusu olmaz. Okuyucuya soğuk gelir ilgisini çekmez.. Ben de buna dikkat ederek yazılarımın biraz daha anlaşılır ve ilgi çekici olmasına çalışacağım.

Bu haftanın ilgi çekici konusu şu soru olabilirmi ?

Merkez Bankası Covid-19 karantina döneminde para basıyor mu?.. NEDEN?

Sorunun yanıtı evet MB para basıyor hem de fazlasıyla basıyor.

Tabiki de Altın ne olacak Döviz ne olacak sorularının yanıtları da bende..:)

Detaylarını haftaya görüşelim mi ne dersiniz..?

Benim adım Nisan 12 yaşındayım.

Bu köşenin sahibi Şenol Babacan’ın kızıyım.

İsabeyli Ortaokulu’nda 7. sınıfta okuyorum.

Okulumu, öğretmenlerimi ve arkadaşlarımı çok seviyorum.

Bu arada babam bugün köşesini bana ayırıp ‘bugün köşem senin ne yazarsan yaz evlat’ dedi.(İtiraf edeyim ben bu makaleyi yazdıktan sonra birkaç yerini düzenlememe yardımcı oldu.)

*

Bu Perşembe 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı.

 Ama maalesef hepinizin bildiği gibi Korona virüs salgını dolayısıyla aylardan beri okula gidemiyoruz.

Bu sene TBMM’nin 100. Kuruluş yılı olduğundan eğer okullar açık olsaydı coşkulu kutlamalar yapacaktık.

Olsun! Biz çocuğuz. Okulda olmasak bile Atatürk’ümüzü ve bizlere armağan ettiği bu bayramı asla unutmayacağız.

Bu sene bayramımızı evlerimizde ve balkonlarımızda kutluyoruz..

Atatürk ve silah arkadaşları iyi ki bu vatanı kurtarıp Türkiye Cumhuriyeti’ni kurmuşlar ve bize bu güzel günü armağan etmişler.

Çok teşekkürler Atatürk’üm.

*

Ben şimdi size biraz ailemi tanıtayım;

Annemin adı Bilge…(O bizim ailemizin biricik meleği)

Babam da Şenol…( İyilik adamı)

Benim yaramaz mı yaramaz, tatlı mı tatlı iki erkek kardeşim var.

Çağan ve Sinan

Çağan ilkokul 4. sınıfa,Sinan ise kreşe gidiyor.

Az kalsın unutuyordum, son günlerde evimizin bahçesine gelen ve bizi hiç bırakmayan (babamı zor ikna ederek) evlatlık aldığımız kedimiz Zeytin var.

*

Dilerseniz şimdi size, şu karantina günlerinde bir günümün nasıl geçtiğini anlatayım;

Sabah kalkıyorum,kahvaltımı yapıyorum, sonra EBA TV’den dersimi dinliyorum.

Benden hemen sonra Çağan’ın dersi başlıyor. Beraber onu dinliyoruz. Evimizin bahçesinde annemi çıldırtana kadar yaramazlık yapıyoruz. Ardından ben, babam ve anneme kahve yapıyorum.

Ha bu arada annem benim ve kardeşim Çağan’ın yaptığı kahveye bayılır. Onlar kahvelerini içerken bizde bahçedeki dut ve erik ağaçlarından dut ve erik yiyoruz.

Komşumuz Ali amcamızı uyandırıyoruz. Uyandırıyoruz dediysem de odasının penceresi açık oluyor biz de oradan su fışkırtıyoruz. Kapısını çalıyoruz.

Kendisi yılanlardan çok korktuğu için Sinan sık sık yılan sesi çıkarıp onu korkutmaya çalışıyor.

Sonra odalarımıza çekilip biraz kitap okuyup biraz da tekrar yapıyoruz.

Yemek hazırlıkları, aile sohbetleri biraz da Survivor vs. derken, uyku saatimiz geliveriyor.

Biz her ne kadar uyumak istemesek de babam ve annemin öğütleriyle tıpış tıpış uyumaya gidiyoruz.

Diş fırçalamasıydı,pijamaları giymesiydi derken bir bakmışız rüyadan rüyaya geçiş yapıyoruz.

Ha unutmadan her gece uyumadan dualar ediyoruz.

Hepinizin tahmin ettiği gibi en büyük duamız bu kötü günlerin bitmesi.

En büyük dileğim de bir an önce okuluma geri dönmek.

*

Sanırım bu kadar yeter.

Babam yazılarına devam etsin ben de evdeki öğrenciliğime geri döneyim artık.

Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öperim.

Hoşça kalın.

Sağlıkla kalın.

Ama mutlaka bu virüs bitinceye kadar evde kalın…

Nazilli'mizin evladı Eray Gökçe kardeşimizin imtiyaz sahibi olduğu Muhabir Gazetesi'nde devam ediyorum.)

Ezanlar okuyup camilere gelmeyin diyen müezzinler,

Askerlik çağı gelmiş gençlere bir iki ay daha gelmeyin diyen Milli Savunma Bakanı

Hafta sonları dışarılarda ‘ekmekçi’ diye bağıran fırıncılar.

Sosyal medyada sıkça paylaşılan evdeKAL şarkıları.

Radyoda da Muazzez ERSOY’un nostalji bir şarkısı:

‘…Ne zaman bitecek tanrım bu azap, yarını olmayan günlere kaldık…’

*

Bütün dünyanın baş edemediği COVİD19 illeti ile mücadele etmek için çok acil ihtiyaçlarımız dışında evden çıkmamaya özen gösteriyoruz.

Salgının kol gezdiği bu zor günlerde, her dakika bire bir sahada olup, Nazilli halkının çıkarları doğrultusunda,

Kriz yönetimindeki başarısından dolayı, Nazilli Belediye Başkanımıza ve tüm Nazilli Belediyesi çalışanlarına şükranlarımı sunuyorum...

*

Haftalardır evde olunca bu virüsün çıkış nedenleri hakkında geniş bir araştırma yapma şansım oldu.

Nerden çıktı bu Korona?

En fazla bilinen ve genel olarak inanılan görüş;

Çin Halk Cumhuriyeti’nin Wuhan kentinde, yarasa ve yenmeye alışkın olunmayan hayvan etlerini yiyen insanlardan yayıldı dünyaya.

Bir diğer görüş ise;

Bu virüsün güneşin zararlı ışınlarından yayıldığı yönünde.

‘Wuhan’daki insanlar binlerce yıldır o hayvanları yiyorlar. Bu virüsün ve birçok hastalığın kaynağı, güneşin yaydığı RADYASYON’dur. En açık belirtisi de, geçtiğimiz aylarda Avusturalya kıtasında çıkan ve baş edilemeyen orman yangınlarıdır.’ diyorlar.

Çağımızda radyasyonun en büyük sebebi de kablosuz teknolojidir.

Hatırlar mısınız?

İlk siyah beyaz televizyonlar çıktığında 3-5 metre uzaktan izlememiz istenirdi. Çünkü o televizyonlar radyasyon yayıyordu. Bizlere radyasyondan bahsetmez, ‘gözleriniz bozulur’ derlerdi hep.

Yeni teknolojide o yıllarda kullanılan tüp yerine led teknolojisine geçilmiş olsa da yine de elektromanyetik etkileşim oluyor. Bunun üzerine kablosuz teknoloji de eklenince bizler maalesef radyasyonla koyun koyuna yaşıyoruz.

Ayrıca İtalya’nın kuzeyi ve İspanya, dünyadaki 5G interneti ilk kullanan ülkeler arasındadır. Bilindiği gibi bu ülkelerde virüs ile baş edilemiyor.

Dünyamız fizik kuralları üzerinde kurulmuştur.

İnsanlar bu fizik kurallarını ihlal ettikçe, dünyanın ve doğanın dengesi alt üst oluyor.

Birçok hastalık da bu dengesizliğin bir ürünüdür.

(Bu görüş için daha geniş bilgi edinmek isteyenler bana ulaşabilirler)

Gelelim şimdi, çok değer verdiğim bir doktor arkadaşımın görüşüne;

Bilimsel bir görüş olmasa da,

Diyor ki arkadaşım;

İslamiyetin dünyada en güzel yaşandığı ülkeydik. Vahşi kapitalizm bizi öyle bir hale koydu ki, inançlarımızı bile reklama dönüştürmeye başladık.

Bir elin verdiğini öbür elin bile görmemesi gerekirken bizler yapılan yardımın ve ibadetin reklamının peşine düştük.

İnancı o kadar çok istismar ettik ki maddi ve manevi birçok iğrenç emellerimizde bile kullandık.

Ne oldu şimdi?

Yaradan bizim camilere ve Kabe’ye bile girmemizi istemiyor artık.

Diğer dinlere ait olan ibadethaneler de kapatıldı.

Rabbimiz sanki ‘İnsan gibi insan olun, kurallarıma uyun, bilime önem verip bu virüs belasından kurtulun ve öyle gelin!’ der gibi bir ders veriyor dünyaya…

Çünkü biz insanlar, insan olma bilincini kaybetmiş, paraya ve ihtişama boyun eğmiştik son günlerde.

Para ve şöhret hırsı insanoğlunu insan olmaktan çıkardıkça, bu tür illetler başımızdan eksik olmayacak gibi görünüyor.

Artık sadece evde duracağız ve

Bilimi bekleyeceğiz.

Şimdilik başka çaremiz yok...

Sağlıcakla…

#evdeKAL #evdekalNAZİLLİ #evdekalAYDIN #evdekalTÜRKİYE

Seçimlerin 2’inci günü önemliydi. Çünkü Mavi Liste adayı Ali Deveci ve onu destekleyenler büyük mahallelerden ümitliydi. 2’inci günde de CHP Nazilli’nin üyesinin en fazla olduğu 3’üncü mahalle olan Zafer Mahallesinin seçimi vardı. Beyaz liste kendisine güveniyordu. Mavi Liste umutluydu. Seçimdeki rekabet duygusunun hissedildiği, kazanma arzusunun en üst düzeyde olduğu, kırmadan, dökmeden güzel bir yarışa sahne olduğu bir gündü. Adaylar ve ekipleri sabah saat 10.30’dan akşam saat 17.30’a kadar hiç oturmadan, oy kullanmaya gelen üyelerini kapıda karşılayarak, güler yüzle teşekkür ederek uğurladı. Saat 17.30’a geldiğinde son bir ses yükseldi; “Oy kullanmayan var mı?”. Cevap gelmeyince sandıklar açılmaya başlandı. Zafer Mahallesi sona bırakılmıştı. Küçük Mahalleler olan İstiklal ve Karaçay Mahalleleri açılmıştı. Beyaz Liste yine kazanmıştı. Fakat herkesin gözü ve dikkati Zafer Mahallesindeydi. Mavi Liste hala umutluydu. Büyük mahallelerden biri olan Zafer’i almak zorundaydılar. Beyaz Liste adayı Serkan Sevim belki de seçimdeki en heyecanlı olduğu zamanları bu 5 dakikalık zaman diliminde yaşadı. Mavi Liste adayı Ali Deveci kimseyle konuşmuyor, sandığı kitlenmiş, ciddi ve bir o kadar da heyecanlıydı. Sandıktan oylar masaya döküldüğünde kapıdan oy sayımını canlı izleyen bazı beyaz ve mavi listeyi destekleyen partililerden bazıları dua ediyordu.

Oy sayımına geçildi. Zarflardan beyaz ve mavi kağıtlar masaya konmaya başladı. Beyaz zarfların sayısı arttıkça Serkan Sevim gözlerini kapatıyor, Ali Deveci ise sanki sonucu kabullenmeye başlarcasına morali düşmüştü. Sayım sonunda 150 beyaz liste, 59 mavi liste oy almıştı. Zafer gibi seçimin kaderini değiştirecek büyük bir mahallede beyaz liste nerdeyse 3 kat fark atmıştı. Serkan Sevim sonucu duyduğunda gurur duygusunu, Ali Deveci ise hayal kırıklığını yaşıyordu. Beyaz listeyi destekleyen partililerden sevinç çığlıkları yükselirken, Ali Deveci kendisine yakışanı yaparak Serkan Sevim’in elini sıkıp tebrik ediyordu. Serkan Sevim ise tebrikleri kabul ederken yarınki seçimi düşünmeye başlamıştı bile.

Bildiriyi yayınlamadım çünkü emeğe saygısızlık olurdu...

Seçimin 2’inci gününde hayal kırıklığına uğrayan Mavi Liste adayı Ali Deveci, akşam saatlerinde basın metni yayınlayarak adaylıktan çekildiğini açıkladı. Çekilme sebebinin ise kısaca; beyaz liste tarafından iş, aş vaadiyle parti üyelerine baskı ve tehdit edildiği, özellikle de bunu makam mevki kullanarak Belediye Başkan Yardımcısı ve Meclis Üyesi Mert Öreroğlu’nun yaptığını iddia ettiler. Ben seçimin her günü orada olan bir gazeteci olarak bunun olmadığını bildiğim için bu basın metnini yayınlamadım. Bundan dolayı Mavi Liste bileşenlerinden tepki de aldım. Bunu yayınlamak vicdanıma sığmazdı. Gazeteciler de insandır ve bazen aklı ve vicdanıyla ortak karar alır ve uygular. Bazen de vicdanı daha ağır basar. Her insanda olduğu gibi. İçeriden bakan değil, dışarıdan bakan her aklı selim insan beyaz listenin verdiği emeği, gece gündüz demeden işinden, ailesinden uzak kalarak yaptığı fedakârlığı ve çalışma azmini görür. Bunları dışarıdan görüp de o basın metnini yayınlamak emeğe saygısızlık olurdu.

Taban değişiklik istedi...

Keşke o basın metninin yerine partinin tabanının değişim istediği, bu değişimin de beyaz listede kabul gördüğü, bundan dolayı öz eleştiri yaparak yenilgiyi kabul eden bir açıklama yapılsaydı. Yenilgiyi kabul etmek de bir erdemliktir. Ve inanın partide de herkes bu açıklamayı ayakta alkışlardı. Yayınlanan basın açıklamasındaki iddialara zaten Başkan Serkan Sevim ve Meclis Üyesi Mert Öreroğlu cevap vererek iddiaları reddetti. 

Serkan Sevim'e büyük iş düşüyor...

Burada Serkan Sevim’e düşen en büyük görev, artık seçim bitti. Beyaz, Mavi ve Sarı geride kaldı. Tekrar partinin her kesimini kucaklamak, bütünleştirici bir söylemlerle muhalif yapıyı da sahiplenmesidir. Çünkü artık siz onların da başkanı oldunuz. Bunun da ilk adımını üyelerinize teşekkür ettiğiniz basın açıklamasında zaten yaptınız. “Büyüklerimize bir yanlışımız olmuşsa, özür dilerim” dediniz. Bu önemli bir adımdı. Parti içinden de çok olumlu tepkiler aldınız. Mahalle delege seçimlerinin ve İlçe Kongresinin sadece ilçe seçimleri olmadığını, iktidar kongresi ve seçimleri olduğunu tüm parti üyelerinizin yüreklerine işlerseniz çok daha başarılı olacağınıza gönülden inanıyorum

Aksu, Karahallı, Kahvederesi, Kızıldere, Ketenova, Hamidiye, Hasköy, Samailli, Pınarbaşı, Guz Mevki ve Nazilli (mevki belirtilmemiş). Jeotermal sahası ihalelerinin yapılacağı bu köyler, İncir ve kestane üretiminin ana merkezi konumunda. Dünya pazarına İncir'in büyük bölümü başta Aydın olmak üzere Nazilli'nin bu köylerinden giriyor.

Olaki bu köylerimize jeotermal santralleri kurulduğunu varsayalım;

Jeotermal enerji kuyularından salınan sıcak suların ve salınan gazların bölgenin tarımsal ürünlerine, başta incir olmak üzere zararları bilimsel olarak ortaya çıkarılmıştır.

Jeotermal enerji santrallerinin kontrolsüz ve denetimsiz işletilmesi nedeniyle insan ve hayvan sağlığına zararlı gazlar saldığı bilirkişi raporlarında görülmektedir.

Uygulanan vahşi jeotermal işletmeciliğinden dolayı zeytin, incir, kestane ve üzüm bitme noktasına gelmiştir.

Germencik Çevre ve Doğa Derneği, 40 yılda yapılan ve jeotermal enerji santrallerinin (JES) tarım ürünlerine zarar verdiğini ortaya koyan tüm araştırmaları 18 sayfalık bir raporda bir araya getirmiştir.

Tüm bunları bilen yetkililere soruyorum?

-Bilimsel olarak tarım ürünlerine bu denli zararı olan jeotermal santrallerinin kurulma gerekçesi nedir?

-Yandaş iş adamlarına ve onların firmalarına sağlandığı düşünülen bu jeotermal rantı, burada yaşayan insanlara ihanet midir, değil midir?

-Sağlayacağınız düşünülen bu rant Nazilli'ye ihanet midir, değil midir?

-Aydın'da tarımı destekleyeceğiz derken, jeotermal santralleri kurdurmak kendinizle çelişki değil de nedir?

Sayın Valimiz, Sayın Vekillerimiz, Sayın yetkililer, tüm Aydınlı vatandaşlar gibi, Nazilli halkı da sizlerden bu soruların cevaplarını bekliyor. Yazılı olarak, sadece cevap vermek için değil, samimiyetsiz, inandırıcılıktan uzak cevaplarla değil. Vatandaşlar samimi bir şekilde sizden cevap vermenizi istiyor.

UZUN YAŞAM ŞEHRİNE BÜYÜK DARBE!

Yıllardır övünerek söylediğimiz, ülkemizin her tarafından Nazilli denince ilk akla 'Uzun Yaşam şehri" gelir. İnsanların sağlıklı, huzurlu ve mutlu bir yaşam sürdüğü şehir akla gelir. Uzun yaşamını doğal ürünler ile beslenmenlerine bağlayan Nazilli'nin uzun ömürlü insanları, toprağına ve havasına aşık oldukları bu şehire yapılacak ihanete sessiz kalmayacaklardır.

Ülkemizin en temiz havasını soludukları, toprağının altın değeri taşıdığı ve yüzlerce çeşit besin kaynağını kendilerine sundukları bu şehirde artık zehir soluyacakları, doğal ürün yiyemeyecek olmaları en çok bu şehirde yaşayan onları ve hemşehrilerimizi üzecektir.

NAZİLLİ CEZALANDIRILIYOR MU?

Yaklaşık 10 yıldır MHP'li bir belediye başkanı tarafından yönetilen Nazilli'de geçtiğimiz yerel seçimlerde Millet İttifakı zafere ulaştı. İYİ PARTİ-CHP'nin belediye başkan adayı Kürşat Engin Özcan koltuğa oturdu. AK Parti-MHP'nin Cumhur İttifakı adayı Haluk Alıcık seçimi kaybetti.

Uzun yıllardır Polis Okulu alanının, Eski Devlet Hastanesi alanının, Eski Sigorta Hastanesi alanının atıl durumda olması ve tinerci yuvası durumda kalması, vatandaşlar tarafından sürekli eleştiriliyor. Uzun yıllardır AK Partinin Belediyeyi alamamasından dolayı ilçeyi kaderine terk ettiği konuşuluyor.

Son olarak AK Parti hükümetinin aldığı bu jeotermal kararı sonrası vatandaşlar kendilerine seçimden dolayı ceza kesildiğini iyice dillendirmeye başladı.

HANGAR KAFE/RESTAURANT!

Bir belediyenin sadece alkolsüz mekan ve haremlik-selamlık mekan işletmesi vatandaşlar arasında ayrım yaptığı anlamına gelir. Alkollü veya her kesimden insanın birlikte oturabildiği mekanlar isteyen kişiler için de alternatif yerler olmalıdır. Aynı güzergah üzerinde 60 yıla yakındır Çizgi Biranesi, bunun dışında Gar Restaurant, ve Grand Rene Maison isimli işletmeler alkol ruhsatına sahiptir. Bunlarda Nazilli'nin merkezindeki mekanlardır. Şuanda Nazilli'nin merkezine içki ruhsatı verilmesin diye ortalığı ayağa kaldıranlar niye yıllarca susup bu mekanlardaki içki ruhsatlarına tepki vermedi? Konunun içki ruhsatı olmadığı, Millet İttifakının Nazilli'de kazandığı seçim zaferinden ve başarısından rahatsız olanların, suni gündem yaratmak isteyenlerin ortak oyunu olduğu aşikardır.

'ETİLER MANGAL RESTAURANT'TA DİLİNİZİMİ YUTTUNUZ!

Nazilli Belediyesinin bir önceki belediye Başkanı Haluk Alıcık dönemindeki 2019 yılı Şubat Ayı Meclis Toplantısında da içki ruhsatı tartışması yaşanmıştı. Nazilli'deki Etiler Mangal Restaurant işletmesine alkol ruhsatı verilmesi için meclise teklif sunulmuştu. Sunulan bu teklif, AK Parti'nin 6, MHP'nin 4 red oyu ve CHP'li 2 meclis üyesinin de çekimser oyuna rağmen oy çokluğu ile kabul edilmişti. Bugün Hangar Kafe/Restaurant'a içki ruhsatı verildi diye ortalığı yıkıp, sert bir dille eleştirede bulunan siyasiler, sonradan ittifak ortağı olduğu Cumhur İttifakı Nazilli Belediye Başkanı Haluk Alıcık'a neden hiçbir eleştirede bulunmadı? Dün Etiler Mangal Restaurant işlermesi içki servisine başlandığını açıkladı. Ozamanlar dilini yutan siyasiler buna birkaç kelime etmek istersiniz diye düşündüm.

SAYIN AK PARTİLİ VEKİL BEKİR KUVVET ERİM İTİRAZ EDECEKMİŞ

AK Parti Aydın Milletvekili Bekir Kuvvet Erim, Hangar Kafe/Restaurant'a verilen içki ruhsatı için itiraz edeceklerini söylemiş. Buradan AK Partili Vekil Erim'e sormak istiyorum. Sizin İsabeyli Belediye Başkanlığı'nız döneminizde sorumluluğunuz alanındaki hangi mekanlara içki ruhsatı verilmiştir, lütfen bunu açıklar mısınız? İsabeyli'deki mezarlığa 20 metre uzaklıkta bulunan mekana içki ruhsatını siz mi verdiniz? Ozaman da AK Parti'li siyasilerin herhangi bir itirazı olmuş muydu halkımız bilmek ister.

Cumhuriyet Halk Partisi Aydın İl Örgütü, 17 ilçenin 16'sında kongleri yaptı, yeni yönetimler belirlendi.
Yarın, Efeler'de yapılacak kongreyle ilçelerde perde kapanacak.
Tüm gözler, 7 Ocak'ta yapılacak İl kongresine çevrilecek.
***

Mevcut Başkan Bayram İnci, kongrede yeniden aday.
Ancak iki yıllık görev süresinde örgütü toplamak yerine parçalanmasına sebep olmakla eleştirilen İnci için "Çok yıprandı. Bu sefer kazanması mümkün değil" deniyor.
Eski milletvekili Mehmet Fatih Atay, uzunca bir süredir yoklama çekiyor.
Muhtemelen Atay da yarışmada yerini alacak.
Herkesin sevdiği, saygı duyduğu İl Başkan Yardımcısı Ali Çankır da başkan adayı.
***
Malum, Aydınlı bir gazeteci olarak, gözüm kulağım, hep memleketimde.
Duyduklarım, yapılan kulisler, beni bu yazıyı yazmaya zorladı.
Lafı daha fazla dolandırmadan konuya girelim.
***
Delege ve ilçe başkanlıkları seçimlerinde örgüt, ikiye bölünmüş durumda.
Bir grup 'Beyaz', öteki grup 'Mavi' oldu.
Beyaz Grup'un başını çeken isim, İl Başkanı Bayram İnci'ydi.
İnci'nin en yakınındaki isimler Efeler Belediye Başkanı Mesut Özakcan, Söke İlçe Başkanı Hüseyin Gündüz ve Kuşadası Belediye Başkanı Özer Kayalı.
Mavi Grup'ta Büyükşehir Başkanı Özlem Çerçioğlu, Milletvekilleri Metin Lütfi Baydar ve Hüseyin Yıldız, birlikte hareket etti.
Yerel seçimler öncesinde Özer Kayalı'ya tam destek vermişti Özlem Çerçioğlu...
Kısa bir süre sonra araları bozuldu.
Kayalı'nın, Çerçioğlu saflarında olmadığına şaşıranlara küçük bir bilgi notu vermek istedim.
***
Beyaz Grup'un başkan adayı, Bayram İnci.
Ancak bu grubun içinde, Mehmet Fatih Atay'ı isteyenler de var.
Aynı şekilde Atay'cılar, Mavi Grup'ta da olduğunu belirtmeliyim.
Mavi Grup'un adayı, pek çok kişi için sürpriz olabilir ama benim için hiç de sürpriz değil:
Ali Çankır... Örgütlerden Sorumlu İl Başkan Yardımcısı...
***
Ali Çankır, iki dönem Nazilli İlçe yönetiminde görev yaptıktan sonra bir dönem İlçe Başkanlığı'nda bulundu.
Bir dönem de İl Başkan Yardımcısı olarak çalıştı.
Ekip çalışmasını önemsiyor. Bu anlayışı sayesinde, görev yaptığı dönemlerde partinin oylarında inanılmaz bir artış oldu.
Büyükşehir Başkanı Özlem Çerçioğlu ve iki milletvekili, Ali Çankır'ı destekliyor.
Fakat duyduğuma göre Özlem Hanım'ın kafasında, çalışkanlığı, üretkenliği, sakinliğine hayran olduğu, tabandan gelen Ali Çankır'ın o mülayim yapısından dolayı bir soru işareti varmış.
Diyormuş ki:
"Seçimlerde muhalefet bana karşı saldıracak. Acaba Ali Çankır, beni onlara karşı savunabilir mi? O kibarlığı, aleyhimize olur mu?"
Bu soru işaretinin, Baydar ve Yıldız'ın desteğiyle ORTADAN kalkacağı konuşuluyor Aydın'da...
***
Ali Çankır'ı İl başkanı olarak görmek isteyenlerin oranının, yüzde 70 falan olduğu iddia ediliyor.
Hatta, Nazilli İlçe Başkanlığı'nı Ali Deveci'ye devrederken, eski başkanlardan Cavit Yenipazarlı ile küçük çapta bir sorun yaşamıştı Ali Çankır...
Cavit Bey bile Ali Çankır diyormuş, başka bir şey demiyormuş.
Anlayın Ali Çankır'ın yapıcı, toparlayıcı, bütünleştirici gücünü...
***
CHP Aydın'da çok hareketli, çok heyecanlı günler yaşanacak gibi.
Başkanın kim olacağını merak ediyorum.
Eğer bir oyum olsaydı, kesinlikle taraf olur, Ali Çankır'a atardım.
Çünkü CHP Aydın Örgütü'nün, Ali Çankır gibi isimlere çooook ihtiyacı var...

13 yıl belediye başkanlığı yaptı.

Borç yüküyle aldığı belediyeden ayrılırken, kasada milyarlarca lira vardı.

Nazilli, onun sayesinde çağ atladı.

Kente kazandırdıklarını saymakla bitiremeyiz.

O koltukta otururken, kesinlikle particilik yapmadı.

Nazilli Belediye Başkanlığı koltuğuna oturduğu 1994'te belediye, borçlarından hizmet alamıyordu.

Bıraktığında, belediyenin kasasında 10 milyon lira nakit vardı.

Vizyonu geniş, sağlam karakteri ve belediyeciğiliği çok iyi bilmesi, onun referansıdır.

***

İlginçtir; Esat Ergüler, Doğruyol Partisi'nden belediye başkan adayı olduğunda da kazandı.

Öyle ki Doğruyol'un iki belediyesinden biriydi Nazilli, Esat Ergüler sayesinde.

AK Parti'nin ısrarlarına rağmen, DYP'yi bırakmadı; partisinden milletvekili adayı oldu 2007'de...

DYP baraja takılınca, vekil olamadı.

2009 yerel seçimlerinde AK Parti saflarına geçti Esat Ergüler...

Parti, onu Kuşadası'ndan belediye başkan adayı yaptı.

O da olmadı.

***

Görünen o ki, AK Parti Esat Ergüler'in peşini bırakmıyor.

2019 seçimlerinde Aydın Büyükşehir'in AK Parti adayı olarak adı kulislerde geçiyor.

Üstelik...

Nazilli de "Efsane"yi Nazilli'nin başında görmek istiyor.

Bir siyasetçi için ne kadar mutluluk verici bir durum değil mi?

***

Esat Ergüler'in adı, MHP ile de anılıyor.

"Kesinlikle öyle bir şey yok" diyor Ergüler:

"Ben şu anda AK Parti'nin kayıtlı bir üyesiyim. Eğer seçime girecek olursam, AK Parti'den girerim."

***

Esat Ergüler, Nazilli'de yazlığına çekildi.

Nazilli'ye bağlı Sevindikli Köyü'nde 300 dönümlük alanda çiftçilik yapıyor bir yandan...

15 bin adet meyve ağacı dikmiş; nar, ayva, portakal vesaire...

Bir ayağı da Nazilli'de tabii ki...

Çarşıya pazara çıktığında, vatandaşların sevgi seline kapılıyor Esat Ergüler.

Vatandaşın gurur verici, övgü dolu istekleri, "Sizi Nazilli'nin, hatta Aydın Büyükşehir Belediyesi'nin başında görmek istiyoruz. Bu kent, sizinle daha güzel" sözleriyle noktalanıyor.

***

Esat Ergüler'e sordum; "Peki ne düşünüyorsun?" diye...

Virgülüne dokunmadan işte cevabı:

"Belediye başkanlığı kafamda yok aslında. 58 yaşıma geldim, hayat kısa.

Her başkan oluşumda, bir akit yaptım.

Şunları şunları yapacağım, dedim; yaptım.

Verdiğim sözleri yerine getirmeden huzur bulamıyorum.

Nazilli'de güzel şeyler yapmışım ki, halkın ilgisi, benden beklentileri karşısında duygulanıyorum.

Halkın ilgisi sevgisi, emeğimin karşılığı diye düşünüyorum.

Bana karşı hala sevgileri, saygıları var.

Bundan dolayı çok mutluyum.

Bugüne kadar her adaylıkta kararı kendim verdim.

Artık tek başıma karar veremem.

Eşime, çocuklarıma, torunlarıma haksızlık olur.

Bu kadar yoğun istek ve baskıdan sonra yeniden belediye başkanlığı gibi büyük sorumluluk isteyen göreve talip olabilir miyim, ben de bilmiyorum."

***

Esat Ergüler'in siyaset sahnesine yeniden çıkması, 2019 seçimlerinin havasını değiştirir.

Ergüler'e rakiplerinin işini zorlaştırır.

Demem o ki...

Efsane dönerse, Aydın siyasetinde çok şey değişir.

Görünen bir köyden; kendi köyümden örnek vereyim.

Nazilli'nin Hamzallı Köyü'nden...

***

Çocukluğumda, yani 60'lı 70'li yıllarda Büyük Menderes Nehri'nin kıyısındaki ovalar beyaza bürünürdü her yıl...

Pamuk üretimi kazandırıyordu.

"Beyaz Altın" satıldığında düğünler başlardı.

Köyümde bugün parmakla sayılacak kadar az aile pamuk ekiyor.

***

Pamukçuluk bitince, narenciyeye döndü köyümün çiftçileri...

Kısa süren portakal mutluluğundan sonra römorklar dolusu ürün depolarda çürüdü.

Üretim maliyetini bile kurtarmadı.

Hayvan yemi yaptılar.

***

Kimi portakal ağaçlarını kesti, nar dikti; ayva, erik dikti...

Onlar da para etmez oldu.

Sadece benim köyümdeki değil, Aydın'ın tüm ilçe ve köylerindeki üreticilerin kaderi aynı.

Karpuzcusu da dertli, çilek üreticisi de, incir üreten de...

***

Hayvancılığa merak saranlar oldu.

Kredi çektiler, battılar.

Tarlalar, bahçeler birer birer elden gitti.

***

Diyeceğim o ki...

Benim köyümün, benim ilimin, benim ilçemin üreticisi, İzmirli üreticiler kadar şanslı değil.

Bu bir itiraftır.

Evet; kadersizdir benim köyümün çiftçisi...

"Yerel kalkınma" bizim oralarda laftan ibarettir.

Fakat İzmir'de icraatın ta kendisidir.

***

İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, şimdiye dek kim bilir kaç üreticiye meyve fidanı dağıttı.

Kim bilir kaç aileye saanen ırkı keçi verdi.

"Her şeyden önce yerelde kalkınma" deyip, kendi insanından çiçek aldı; peynir, süt aldı Aziz Kocaoğlu...

Üreticiye ödediği milyonlarca lira, onları belki zengin etmedi ama en azından benim köyümün çiftçisi gibi sürünmediler.

Karınlarını doyurdular en azından...

***

Öyle ki...

Köy yollarını asfaltlamakla yetinmedi, ova yollarını da asfaltladı Aziz Başkan.

Amaç; tozdan-topraktan ürünler zarar görmesin.

***

Aziz Başkan, hafta içinde kırsaldaki küçük ölçekli üreticilerin tarımsal ekipmanlarını karşılamak için 16 ziraat odasına 147 adet tarım makinesi ve aleti dağıttı.

Traktör, zeytin hasat, turbo ilaçlama, taş toplama, hayvan gübresi serpme, gübre atma, mısır silaj biçme, sera içi çapa, havalı ekim, dal parçalama makineleri...

Lazerli tesviye, dip kazan, hububat mibzeri, hidrolik duyargalı toprak frezesi, kıvrak freza ve diskaro...

O gün aklıma geldi böyle bir yazı yazmak...

Aydın'ın, Nazilli'nin, güzel köyümün güzel insanlarının mağduriyetini hatırlatayım bu vesileyle dedim.

30 ton portakal, 50 ton patates almakla köylünün yarası kapanmıyor arkadaş!

***

Bu arada altını çizmek istediğim bir bilgi var.

Türkiye'de tarım sektörü, 2000-2014 yılları arasında yüzde 2.1 büyümüş.

Yani kaplumbağa hızında bir tarımsal gelişme...

Buna karşın..

İzmir'de tarım, aynı süreçte yüzde 5.5 oranında büyümüş.

Yani, Türkiye ortalamasının 2.5 katından fazla.

Dedim ya, "Yerel kalkınma lafla değil, icraatla olur" diye...

***

Aziz Kocaoğlu, bu konuda çok net konuştu:

"İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin bütçesini yaparken, parayı harcayacağımız ulaşım, çevre gibi öncelikli projeler var.

Ama kırsal, İzmir'in Büyükşehir'in politikasında birinci gelmektedir.

Her şey eksik olabilir, gecikebilir; ama tarıma, kırsala, hayvancılığa vereceğimiz destek gecikmeden, üstelik artarak devam edecektir."

Nokta.